Bieluń indiański Datura inoxia

Bieluń indiański (Datura inoxia Mill.) – gatunek rośliny z rodziny psiankowatych. Pochodzi z północnych regionów Ameryki Południowej, Ameryki Środkowej oraz z Teksasu w Ameryce Północnej. Rozprzestrzenił się na Karaibach, a także w innych regionach świata. W niektórych krajach jest uprawiany.

Liście całobrzegie i omszone. Pokrój jego wysokość waha się w granicach 60- 150 cm. Łodyga wzniesiona i pusta. Owoce kuliste zwisające torebki pokryte igłowatymi kolcami.

Biologia i występowanie


Bylina. Kwitnie w lipcu i październiku, a wydaje owoce w sierpniu.
Wszystkie części tej rośliny zawierają alkaloidy, a głównym jest skopolamina.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2019-05-18 22:51:10]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=56701052. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2011-06-18].
  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-13].
ogólne bylina
ulistnienie liście owłosione
ulistnienie całobrzegie
kolor nasion żółte
rodzaj owoców torebki
rodzaj owoców kuliste
wygląd łodygi łodyga wzniesiona
pora kwitnienia lipiec
pora kwitnienia sierpień
pora kwitnienia wrzesień
pora kwitnienia październik