Pentaglottis sempervirens Pentaglottis sempervirens

Pentaglottis sempervirens (Decne.) Baill. – gatunek rośliny z monotypowego rodzaju Pentaglottis Tausch, Flora 12: 643. Nov 1829 z rodziny ogórecznikowatych (Boraginaceae). Rośnie na skrajach zarośli, w lasach w miejscach skalistych. Zasięg naturalny obejmuje Półwysep Iberyjski i południowo-zachodnią Francję, ale jako gatunek zdziczały rośnie na dużym obszarze Europy Zachodniej – sięgając na wschodzie po Włochy, Belgię i Anglię. Zawleczony został także w okolice San Francisco w Kalifornii. Roślina uprawiana jako ozdobna.

Pokrój bylina z pędem osiągającym 1 m wysokości, z tęgim, głęboko sięgającym korzeniem. Liście pojedyncze, skrętoległe, sztywno owłosione. Kwiaty kwiaty 5-krotne osiągające 8–10 mm średnicy. Działki kielicha zrośnięte są tylko u nasady. Korona kwiatu z rurką powstającą w wyniku zrośnięcia płatków tylko u nasady, poza tym kołowo rozpostarta, z gardzielą zamkniętą owłosionymi osklepkami. Pręciki równe, krótsze od rurki korony – z krótkimi nitkami i pylnikami. Zalążnia górna, czterokomorowa, zwieńczona pojedynczą szyjką słupka nie wystającą z gardzieli korony. Owoce rozłupnie rozpadające się na cztery czarne, pomarszczone rozłupki.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2021-04-04 00:59:01]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=62839794. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Pentaglottis. W: Index Nominum Genericorum (ING) [on-line]. Smithsonian Institution. [dostęp 2018-12-31].
  • Roger Philips, Martyn Rix: The Botanical Garden. Vol. 2. Perennials and annuals. London: Macmillan, 2002, s. 239. ISBN 0-333-74890-5.
  • Pentaglottis sempervirens (L.) Tausch ex L.H.Bailey (ang.). The Plant List. [dostęp 2018-12-31].
  • Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2018-12-31]  (ang.).
  • David J. Mabberley: Mabberley’s Plant-Book. Cambridge University Press, 2017, s. 693. ISBN 978-1-107-11502-6.
  • cechy łodygi
    • szacowana wysokość łodygi
      • od kolana do pasa (60 < x < 100 cm)