Polygonum equisetiforme Polygonum equisetiforme

Polygonum equisetiforme Sm. – gatunek rośliny z rodziny rdestowatych (Polygonaceae Juss.). Występuje naturalnie w basenie Morza Śródziemnego, na Wyżynie Irańskiej oraz Nizinie Turańskiej. Epitet gatunkowy equisetiforme pochodzi z łaciny i oznacza „przypominający skrzyp”.

Pokrój bylina dorastająca do 25–200 cm wysokości. Pędy są zdrewniałe, sztywne, są rozesłane lub wzniosłe, dorastają do 30–100 cm długości. Liście ulistnienie jest naprzemianległe, są pojedyncze, więdnące przed kwitnieniem. Ich blaszka liściowa jest naga i ma eliptyczny kształt. Mierzy 20–60 mm długości, jest całobrzega lub ząbkowana przy wierzchołku. Gatka jest zazwyczaj krótsza niż międzywęźla (dorasta do 3–4 mm długości), jest błoniasta i ma białą barwę. Kwiaty zebrane w luźne kłosy. Pojedyncze kwiaty mierzą 2–4 mm średnicy. Okwiat składa się z 5 listków okwiatu zrośniętych u podstawy, które mają biało-różową barwę z zielonymi kreskami. Pręcików jest najczęściej 8, mają białe nitki i żółte pylniki. Słupki są 3. Podsadki są małe, nie przypominają liści. Owoce bardzo błyszczące niełupki o czarniawej barwie, nie mają skrzydełek, osiągają 2–5 mm długości.

Biologia i występowanie

Rośnie naturalnie w basenie Morza Śródziemnego, na Wyżynie Irańskiej oraz Nizinie Turańskiej. Występuje między innymi w północno-zachodniej części Afryki Północnej, Portugalii, Hiszpanii, Włoszech (tylko na Sycylii i w Apulii), Grecji, Bułgarii, Turcji oraz Izraelu. Na Cyprze ma status gatunku autochtonicznego i jest spotykany na całej wyspie. Rośnie na nieużytkach, przy drogach i polach uprawnych oraz na terenach skalistych. Występuje na wysokości do 600 m n.p.m. Kwitnie od lipca do października (według innych źródeł kwitnienie rozpoczyna się już w kwietniu). Rośnie od 9 do 10 strefy mrozoodporności. Preferuje stanowiska w pełnym nasłonecznieniu, źle znosi cień.

Roślina jest używana jako przyprawa do herbaty. Roślina zawiera kwas szczawiowy, który nie jest substancją toksyczną, jednak może prowadzić do niedoboru minerałów u organizmie.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2021-04-04 01:02:59]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=62837341. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • M. Blamey, C. Grey-Wilson: Toutes les fleurs de Méditerranée. Paris: Delachaux & Niestlé, 2009, s. 38. ISBN 978-2-603-01657-2. (fr.)
  • Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2009-06-01]  (ang.).
  • Polygonum equisetiforme (ang.). Flora of Cyprus — a dynamic checklist. [dostęp 26 października 2016].
  • Polygonum equisetiforme Sm. (ang.). Flora of Israel Online. [dostęp 26 października 2016].
  • Polygonum equisetiforme Sm. (ang.). The Plant List. [dostęp 26 października 2016].
  • Polygonum equisetiforme [Poligono simile all'equiseto] (wł.). W: Schede di botanica [on-line]. Altervista. [dostęp 26 października 2016].
  • F. Guiso Gallisai: Polygonum equisetiforme (ang.). FAO. [dostęp 26 października 2016].
  • Polygonum equisetiforme (ang.). Practical Plants. [dostęp 26 października 2016].
  • Polygonum equisetiforme (ang.). cretanflora.com. [dostęp 26 października 2016].
  • cechy kwiatów
    • pora kwitnienia
      • lipiec
      • sierpień
      • wrzesień
      • październik
  • cechy łodygi
    • szacowana wysokość łodygi
      • od kolana do pasa (60 < x < 100 cm)