Ranunculus seguieri Ranunculus seguieri

Ranunculus seguieri Vill. – gatunek rośliny z rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae Juss.). Występuje naturalnie w Pirenejach, Alpach, Apeninach oraz na Bałkanach.

Pokrój niska Bylina dorastająca do 5–15 cm wysokości. Pędy są czasami owłosione w górnych partiach rośliny. Korzenie są włókniste. Liście liście odziomkowe są 3- lub 5-klapowane. Każda klapka jest złożona z wąskich segmentów o ostrym wierzchołku. Są owłosione od spodu. Osadzone są na długich ogonkach liściowych. Liście łodygowe są mniejsze. Kwiaty są pojedyncze lub zebrane w pary. Mają białą barwę. Dorastają do 20–25 mm średnicy. Działki kielicha są nagie lub czasami owłosione na wierzchołku. Płatki są lekko wcięte i mają odwrotnie owalny kształt. Dno kwiatowe jest owłosione. Są podobne do kwiatów jaskra alpejskiego (R. alpestris). Owoce owłosione niełupki.

Biologia i występowanie

Rośnie naturalnie w Pirenejach, Alpach Apeninach oraz na Bałkanach. We Francji został zaobserwowany w departamentach Ain i Alpy Nadmorskie, a według niektórych źródeł także w departamentach Alpy Górnej Prowansji, Alpy Wysokie, Drôme, Isère oraz Vaucluse. W Szwajcarii został zarejestrowany tylko w Prealpach Szwajcarskich, w pobliżu szczytu Brienzer Rothorn. We Włoszech rośnie w regionach Abruzja, Dolina Aosty, Friuli-Wenecja Julijska, Liguria, Lombardia, Marche, Molise, Piemont, Trydent-Górna Adyga, Umbria oraz Wenecja Euganejska. POnadto spotykany jest jeszcze na terenie takich państw jak Hiszpania, Austria, Słowenia, Chorwacja, Bośnia i Hercegowina, Czarnogóra, Serbia oraz Macedonia. Rośnie na wilgotnych łąkach, terenach skalistych i wapiennych piargach. Występuje na wysokości od 1800 do 2400 m n.p.m. Kwitnie od czerwca do lipca. Jest rośliną trującą – zawierają protoanemoninę.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2022-04-16 09:53:49]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=66898367. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • cechy kwiatów
    • pora kwitnienia
      • czerwiec
      • lipiec
  • cechy łodygi
    • szacowana wysokość łodygi
      • do kostki (0 < x < 15 cm)

 
 
Mapa występowania
Źródło: The Global Biodiversity Information Facility i Użytkownicy atlasu.