Solandra wielka Solandra maxima

Solandra wielka (Solandra maxima Mill.) – gatunek rośliny z rodziny psiankowatych. Roślina trująca. Pochodzi z Meksyku.

Pokrój roślina pnąca, osiągająca wysokość do 12 m, w uprawie często prowadzona jako krzew. Liście naprzemianległe, skórzaste, szerokoeliptyczne do podługowatych, o długości do 18 cm. Kwiaty duże, żółte, z czasem ciemniejące, kielich długości do 8 cm, korona szerokości do 15 cm. Środkiem każdego płatka biegnie sięgająca głęboko w gardziel ciemna smuga. Owoce kuliste jagody o średnicy do 7 cm.

Sadzona jako roślina ozdobna. Wykorzystywane do produkcji środków odurzających.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2021-04-04 01:23:05]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=62829674. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2012-03-07]  (ang.).
  • Kirsten Albrecht Llamas: Tropical Flowering Plants. Portland: Timber Press, 2008. ISBN 978-0-88192-585-2.
  • The Plant List. [dostęp 2012-03-07].
  • cechy łodygi
    • szacowana wysokość łodygi
      • wyższa od człowieka (> 200 cm)