Cyprysik japoński Chamaecyparis obtusa

Cyprysik tępołuskowy, c. japoński (Chamaecyparis obtusa (Siebold & Zucc.) Endl.) – gatunek rośliny należący do rodziny cyprysowatych. Pochodzi z Japonii, występuje na japońskich wyspach Honsiu, Kiusiu oraz na Tajwanie. Jest uprawiany w wielu krajach świata jako roślina ozdobna. Z uwagi na wrażliwość na mróz przemarza i uprawiany może być w Polsce tylko w najkorzystniejszych warunkach i to w niskich, bądź karłowatych odmianach. Jest to najmniej mrozoodporny z uprawianych u nas cyprysików (Chamaecyparis). Pochodzi z Japonii z wysp Kiusiu i Sikoku oraz z Tajwanu. W Japonii jest uważane za święte drzewo. Na naturalnych stanowiskach gatunek ten jest bliski zagrożeniu wymarciem. Ma status NT w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych.

Kora cienka i gładka, u starszych drzew podłużnie bruzdowana oraz łuszcząca się w barwie czerwono-brązowawej do brunatnej. Szyszki kuliste do 1 cm średnicy, dojrzewające w pierwszym roku uprawy, dojrzałe szyszki mają średnicę około 1 cm, są kuliste, zielone, po dojrzeniu czerwonawobrązowe. Opadają w okresie jesiennym po rozsypaniu się nasion. Pokrój drzewo o zimozielonych liściach, osiągające w swojej ojczyźnie wysokość do 40 m. W Polsce osiąga 0,5-15 m wysokości. Ma zróżnicowany pokrój, w zależności od odmiany. Jego odmiany uprawne występują przeważnie w formie krzewiastej, mają pokrój kulisty. Charakteryzuje się wolnym przyrostem. Pędy gałązki płaskie, wachlarzykowate, pierzasto lub muszelkowato rozgałęzione, na spodniej stronie mają srebrzyste linie. Wierzchołki pędów lekko zwisające. Liście zimozielone. U młodych roślin (siewki) w formie igieł, natomiast u starszych łuskowate, nakrzyżległe mniej lub bardziej zaostrzone, przylegające bądź luźno osadzone na pędach z białymi, woskowatymi plamami czy też liniami od spodu. Łuski liściowe z wierzchu z połyskiem, z woskowatymi liniami nalotu na spodniej stronie, układającymi się w literę Y lub wydłużone X. Barwa: ciemnozielone, jasnozielone, złociste, zielonoszare. Łuski grube, tępo zakończone i silnie przylegające. Na łuskach znajdują się wypukłe gruczołki. Po roztarciu wydzielają intensywny zapach. Kwiaty cyprysiki należą do jednopiennych, wiatropylnych drzew. Kwiaty męskie żółte lub czerwone, ukazujące się na końcach bocznych rozgałęzień. Kwiaty żeńskie kuliste i niepozorne. Drobne, zebrane w niepozorne kwiatostany.

Biologia i występowanie


Naturalne siedliska gatunków zaliczanych do rodzaju Chamaecyparis występują w ciepłych i wilgotnych regionach Azji. Występują w lasach na próchniczych i żyznych glebach, najczęściej w pobliżu zbiorników wodnych.


Uprawiany jest jako roślina ozdobna w parkach i ogrodach przydomowych. W ogrodach typu japońskiego jest jednym z podstawowych gatunków. Często jest uprawiany w pojemnikach, nadaje się też dość dobrze na bonsai. W ogrodach uprawiane są głównie odmiany niskie, osiągające wysokość do 2 m, istnieją też odmiany jeszcze bardziej karłowe.
Roślina użytkowa - drewno tego drzewa jest lekkie i trwałe.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2019-05-18 22:51:53]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=56683541. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • The Plant List. [dostęp 2014-11-20].
  • Maciej Mynett, Magdalena Tomżyńska: Krzewy i drzewa ozdobne. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 1999. ISBN 83-7073-188-0.
  • Joachim Mayer, Heinz-Werner Schwegler: Wielki atlas drzew i krzewów. Oficyna Wyd. „Delta W-Z”. ISBN 978-83-7175-627-6.
  • T.G. Tutin et al.: Flora Europaea. Volume 1. Psilotaceae to Platanaceae. 1993, s. 46.
  • Iglak o wielu twarzach. [dostęp 2009-05-19].
  • Z. Mirek: Flowering plants and pteridophytes of Poland. A checklist. Krytyczna lista roślin kwiatowych i paprotników Polski.. 2002.
  • P. F. Stevens: Angiosperm Phylogeny Website – Seed Plant Evolution. 2001–.
  • W. Seneta, J. Dolatowski: Dendrologia. 2000, s. 84.
  • W. Wałęza: Żywopłoty. 2002, s. 32.
  • W. Seneta: Drzewa i krzewy iglaste. 1987, s. 162.
  • W. Bugała: Drzewa i krzewy. 2000, s. 32.
  • S.Ja. Sokolov: Djerjevja i kustarniki SSSR. T.1. 1949, s. 331-338.
  • Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2009-03-08].
  • cechy łodygi
    • szacowana wysokość łodygi
      • wyższa od człowieka (> 200 cm)
    • wygląd łodygi
      • łodyga gałęzista
  • cechy kwiatów
    • barwa kwiatów
      • płatki czerwone
      • płatki żółte
    • kwiatostan
  • cechy liści
    • ustawienie liści
      • naprzeciwległe
  • ogólne
    • drzewo
    • krzew
    • roślina ozdobna
    • roślina użytkowa
    • kultywar