Pępawa dwuletnia Crepis biennis

Pępawa dwuletnia (Crepis biennis L.) – gatunek rośliny należący do rodziny astrowatych.

Liście ulistnienie skrętoległe. Liście o bardzo zmiennym kształcie. Najczęściej dolne liście pierzasto-wcinane, górne niepodzielone, czasami wszystkie niepodzielone. Uszkowatą nasadą obejmują łodygę. Liście górne pojedyncze, wąskolancetowate lub równowąskie. Kwiaty wszystkie, języczkowate, zebrane w koszyczki o długości ponad 15 mm, tworzące baldachokształtne wiechy. Szypułki kwiatostanowe są w górnej części nieco zgrubiałe. Listki okrywy w 2 szeregach, zewnętrzne są odstające, szare i porośnięte filcowatymi włoskami. Kwiaty żółte, szyjka słupka równie żółta. Łodyga wzniesiona, rozgałęziona, dołem czasami czerwonawo nabiegła. Wysokość 30-120 cm. Jest sztywno owłosiona lub naga. Owoc brunatne niełupki o długości 5-13 mm z 10-13 podłużnymi żeberkami i śnieżnobiałymi, giętkimi i niepierzastymi włoskami puchu kielichowego, u góry zwężone.

Biologia i występowanie


Występuje w całej niemal Europie, jako gatunek zawleczony rozprzestrzenił się także w Ameryce Północnej. Występuje tutaj w niektórych stanach USA i Kanady. W niektórych krajach świata jest uprawiany. W Polsce gatunek bardzo pospolity zarówno na niżu, jak i w niższych położeniach górskich. W górach rośnie po piętro kosodrzewiny. Nie występuje tylko w niektórych rejonach na północy.

Rozwój
Roślina dwuletnia, hemikryptofit. Kwitnie od czerwca do września, jest owadopylna, ma przedprątne kwiaty. Nasiona rozsiewane są przez wiatr.
Siedlisko
Rowy, przydroża, pastwiska, łąki, szczególnie na glebach gliniastych i żyznych. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla związku (All.) Arrhenatherion. Liczba chromosomów 2n = 6.
Genetyka
Liczba chromosomów 2n = 6.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2018-12-04 20:31:22]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=51757948. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2015-08-13].
  • Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
  • Olga Seidl, Józef Rostafiński: Przewodnik do oznaczania roślin. Warszawa: PWRiL, 1973.
  • D. Gayówna, Ewa Śliwińska: Rośliny łąk. Warszawa: PZWS, 1960.
  • Jakub Mowszowicz: Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych pospolitych roślin zielnych. Warszawa: WSiP, 1986. ISBN 83-02-00607-6.
  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
  • Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  • Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
Przypisane cechy
barwa kwiatów płatki żółte
korona kwiatu i typ kwiatostanu kwiatostan
korona kwiatu i typ kwiatostanu koszyczek
kształt blaszki liście lancetowate
kształt blaszki liście wąskie i wydłużone
kształt blaszki liście równowąske
ulistnienie liście skrętoległe
ulistnienie bezogonkowe
ulistnienie wcinane (wrębne, sieczne i klapowane)
ulistnienie liście pierzaste
kolor owoców brązowe
rodzaj owoców niełupki
rodzaj owoców puch kielichowy
powierzchnia owocu owłosiona
wygląd łodygi łodyga gałęzista
wygląd łodygi łodyga owłosiona
wygląd łodygi łodyga gładka
wygląd łodygi łodyga wzniesiona
szacowana wysokość łodygi od pasa do wysokości człowieka (100 < x < 200 cm)
pora kwitnienia czerwiec
pora kwitnienia lipiec
pora kwitnienia sierpień
pora kwitnienia wrzesień