Pępawa błotna Crepis paludosa

Pępawa błotna (Crepis paludosa L.) – gatunek rośliny należący do rodziny astrowatych. Pochodzi z Europy, Turcji i Syberii Zachodniej. W Polsce gatunek dość pospolity.

Liście ulistnienie skrętoległe. Liście dolne odwrotnie jajowate i ząbkowane. Liście górne o kształcie lancetowatym, nasadowe, obejmujące łodygę. Często występują brunatne plamy Kwiaty wszystkie, języczkowate, zebrane w koszyczki o długości ponad 15 mm, tworzące baldachokształtne wiechy. Łodyga wzniesiona, pusta, słabo ulistniona, często czerwonawa. Wysokość 30-120 cm.

Biologia i występowanie


Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od czerwca do sierpnia, jest owadopylna. Nasiona rozsiewane są przez wiatr. Siedlisko: Miejsca wilgotne, moczary, bagna, nad brzegami wód.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2018-12-04 20:31:57]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=51831183. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-05-05].
  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
  • cechy kwiatów
    • pora kwitnienia
      • czerwiec
      • lipiec
      • sierpień
  • cechy łodygi
    • szacowana wysokość łodygi
      • od pasa do wysokości człowieka (100 < x < 200 cm)
    • wygląd łodygi
      • łodyga wzniesiona
  • cechy liści
    • kształt blaszki
      • liście jajowate
      • liście lancetowate
      • liście najszersze przy końcu
      • liście odwrotnie jajowate
  • ogólne
    • bylina
  • siedlisko
    • Brzegi wód