Prosienicznik jednogłówkowy Hypochaeris uniflora

Prosienicznik jednogłówkowy (Hypochaeris uniflora Vill., według innych ujęć Trommsdorffia uniflora (Vill.) Soják) – gatunek rośliny należący do rodziny astrowatych. Występuje W Alpach, Sudetach i Karpatach. W Polsce można go spotkać we wszystkich wyższych górach.

Łodyga wzniesiona, w środku pusta. Pod koszyczkiem jest silnie zgrubiała. W górnej części jest odstająco owłosiona długimi włosami. Osiąga wysokość (wraz z kwiatostanem) 10-40 cm. Liście głównie liście różyczkowe. Są podługowate, całobrzegie lub odlegle ząbkowane. Ich nasada zbiega w oskrzydlony ogonek. Są krótko owłosione. Kwiaty zebrane w duży (4-5 cm średnicy), pojedynczy koszyczek na szczycie łodygi. Jego czarniawa okrywa pokryta jest długimi włoskami. Łuski okrywy jajowate, frędzlowane i brodate na długości 2-5 mm. Dno koszyczka z plewinkami, puch kielichowy o pierzastych włoskach wyrastających w jednym szeregu. Kwiaty złocistożółte, wszystkie języczkowe i obupłciowe. Owoc wrzecionowatego kształtu z wydłużonym dzióbkiem i żółtym puchem kielichowym.

Biologia i występowanie

Bylina, hemikryptofit Kwitnie od czerwca do sierpnia. Nasiona są rozsiewane przez wiatr (anemochoria). Siedlisko Hale, ziołorośla, upłazy. Rośnie zarówno na podłożu wapiennym, jak i bezwapiennym. W Tatrach występuje po piętro halne, głównie w piętrze halnym i piętrze kosówki. Fitosocjologia Gatunek charakterystyczny dla związku (All.) Nardion i Ass. Hieracio vulgati-Nardetum.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2020-05-10 00:16:16]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=59728670. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
  • Kadereit J. W., Albach D. C., Ehrendorfer F., Galbany-Casals M. i inni. Which changes are needed to render all genera of the German flora monophyletic?. „Willdenowia”. 46, s. 39 – 91, 2016. DOI: 10.3372/wi.46.46105. 
  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
  • Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Kwiaty Tatr. Przewodnik kieszonkowy. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd.. ISBN 83-7073-385-9.
  • Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  • cechy kwiatów
    • pora kwitnienia
      • czerwiec
      • lipiec
      • sierpień
    • barwa kwiatów
      • płatki żółte
  • cechy liści
    • kształt blaszki
      • liście lancetowate
  • cechy łodygi
    • wygląd łodygi
      • łodyga owłosiona
      • łodyga wzniesiona
  • cechy owoców
    • kolor owoców
      • żółte
  • ogólne
    • bylina
  • siedlisko
    • Piętro halne
    • Tatry
    • Sudety