Zaraza żółta Orobanche flava

Zaraza żółta (Orobanche flava) – gatunek rośliny należący do rodziny zarazowatych (Orobanchaceae). W Polsce występuje głównie w Karpatach, gdzie jest dość częsty. Poza Karpatami występuje tylko na pojedynczych stanowiskach w przylegających obszarach Pogórza i bardzo rzadko w Sudetach (Góry Sowie).

Łodyga gruba, wzniesiona, pojawia się nad ziemią tylko w czasie kwitnięcia i owocowania rośliny. Ma wysokość 15-70 cm i żółty kolor, jest mięsista. Nie rozgałęzia się. Często łodygi tworzą gęste skupisko. Liście jako pasożyt nie posiada typowych liści, a jedynie niewielkie i nie posiadające chlorofilu łuski, będące przekształconymi liśćmi. Wyrastają skrętolegle, mają ten sam, żółty kolor, co łodyga. W dolnej części łodygi są dość gęste, w górnej rzadkie i krótsze od międzywęźli. Kwiaty grzbieciste, dwuwargowe, siedzące, zebrane w duży kłos na łodydze. U młodych osobników jest on gęsty, u starszych w dolnej części staje się luźniejszy. Działki kielicha 1- lub 3-nerwowe. Korona ma długość ok. 20 mm, ciemnożółty kolor, a jej czerwonawa górna warga ma jedną lub dwie łatki. Grzbietowa krawędź korony jest na całej długości równomiernie zgięta. Rurka korony bez przewężenia, stopniowo rozszerzająca się. Bardzo szybko po przekwitnięciu brunatnieje i więdnie. Słupek jeden o nagiej szyjce i żółtym znamieniu, zalążnia bez guzów. Szyjka słupka po przekwitnięciu kwiatów jest na szczycie ślimakowato skręcona i wystaje z korony. 4 pręciki o owłosionych w dolnej połowie nitkach wyrastają 4–6 mm powyżej nasady górnej wargi. Górna część nitek pręcików jest pokryta gruczołkami. Owoc elipsoidalna torebka zawierająca liczne, drobne nasiona.

Biologia i występowanie

Rozwój Roślina dwuletnia. Kwitnie od czerwca do lipca, kwiaty bez zapachu. Roślina pasożytnicza – pasożyt całkowity, nie posiadający chlorofilu i nie przeprowadzający fotosyntezy. Nie posiada korzeni, lecz ssawki (haustorium), za pomocą których od rośliny żywicielskiej pobiera substancje pokarmowe oraz wodę z solami mineralnymi. Pasożytuje przeważnie na lepiężnikach, rzadziej na podbiale pospolitym i miłosnej górskiej. Siedlisko Ziołorośla, lasy, szczególnie nad potokami. Wyłącznie w górach i na pogórzu, głównie w reglu górnym i tylko wyjątkowo w reglu dolnym. Fitosocjologia Gatunek charakterystyczny dla zespołu Petasitetum-kablikiani. Genetyka Liczba chromosomów 2n= 38.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2023-10-22 00:05:29]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=71567469. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • cechy kwiatów
    • pora kwitnienia
      • czerwiec
      • lipiec
    • barwa kwiatów
      • płatki brązowe
      • płatki żółtawe
    • kwiatostan
      • groniasty
        • prosty
          • kłos
    • symetria kwiatu
      • grzbiecista
    • kielich
      • wolnodziałkowy
    • pręciki
      • dwusilne
      • przyrośnięte do rurki korony
  • cechy łodygi
    • szacowana wysokość łodygi
      • od kolana do pasa (60 < x < 100 cm)
    • wygląd łodygi
      • łodyga żebrowana
      • łodyga wzniesiona
      • podłużnie bruzdowana
      • żółtawa
      • brązowa
      • pokryta włoskami gruczołowatymi.
  • cechy liści
    • kształt blaszki
      • liście lancetowate
      • liście łuskowate
      • na całej łodydze
  • cechy owoców
    • rodzaj owoców
      • suche
        • torebki
  • ogólne
    • roślina chroniona
    • roślina górska
    • roślina żywicielska
    • częściowa ochrona gatunkowa
    • czerwona lista roślin i grzybów Polski
    • roślina bezzieleniowa
    • roślina pasożytnicza
    • gatunek rodzimy
    • VU–gatunek narażony
    • roślina dwuletnia
  • siedlisko
    • Brzegi wód
    • Ziołorośla górskie
    • gatunek charakterystyczny dla
      • (zespół) Ass. Petasitetum kablikiani Wal. 1933 łopuszyny z lepiężnikiem wyłysiałym
    • kamieńce
    • żwirowiska
    • Sudety
  • forma życiowa wg Raunkiæra
    • geofit
    • heterotrof
  • cechy korzeni
    • system korzeniowy
      • ssawki