Świerk czarny Picea mariana

Świerk czarny (Picea mariana (Mill.) Britton, Sterns & Poggenb.) – gatunek drzewa iglastego z rodziny sosnowatych. Rodzimy obszar występowania to Ameryka Północna, gdzie jest gatunkiem pospolitym, a zwarty zasięg jego występowania sięga od gór Wirginii na południu po granicę tundry na Alasce

Szyszki drobne, o długości do 3,5 cm. Są purpurowobrązowe i pozostają na pędach przez długi czas – nawet do 30 lat. Pokrój wąskostożkowy o gęstej koronie. Osiąga 20 m wysokości. Dolne gałęzie zwisają do ziemi i łatwo się w niej ukorzeniają. Liście miękkie, smukłe i krótkie igły (do 15 mm długości), na przekroju kwadratowe. Wyrastają nierównomiernie dookoła pędu (na górnej stronie liczniej). Na dolnej stronie mają jaśniejsze, błękitne paski. Wydzielają cytrynowy zapach.

Jako drzewo ozdobne sadzony jest w parkach i ogrodach. Jest odporny na mróz (strefy mrozoodporności 1-8). Preferuje stanowiska bagienne i słoneczne. Uprawianych jest wiele kultywarów, m.in. karłowa 'Nana'.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2018-12-04 22:07:55]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=51594546. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Owen Johnson: Drzewa. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2009. ISBN 978-83-7073-643-9.
  • P. F. Stevens: Angiosperm Phylogeny Website - PINACEAE. 2001–.
  • The Plant List. [dostęp 2014-05-10].
  • Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.
  • cechy łodygi
    • szacowana wysokość łodygi
      • wyższa od człowieka (> 200 cm)
  • ogólne
    • drzewo
    • roślina ozdobna
    • roślina użytkowa
    • drzewo iglaste
    • kultywar
  • cechy liści
    • kształt blaszki
      • igły

 
 
Mapa występowania
Źródło: - The Global Biodiversity Information Facility, - Użytkownicy atlasu.