Pieprz czarny Piper nigrum

Pieprz czarny (Piper nigrum L.) – gatunek rośliny z rodziny pieprzowatych. Wywodzi się z południowo-wschodnich Indii, jest uprawiany w wielu krajach strefy tropikalnej. Pieprz czarny uprawiany jest jako roślina użytkowa w tropikalnych rejonach o klimacie gorącym i wilgotnym. Uprawia się go dla owoców (pestkowców), z których otrzymuje się znany pieprz przyprawowy. Znany jest także od dawna jako roślina pokojowa.

Pokrój tropikalne pnącze o drewniejących dolnych częściach. Osiąga do 15 m wysokości, zarówno pień jak i rozgałęzienia są zgrubiałe w węzłach. Łodygi, zdrewniałe u nasady, osiągają długość 7 m i mają liczne, wyrastające w węzłach korzenie powietrzne, które łatwo zakorzeniają się w ziemi. Liście nieco skórzaste, zimozielone, trochę jaśniejsze pod spodem, długości około 8 cm, ogonkowe, jajowate z sercowatą podstawą, ostro zakończone. Kwiaty zebrane w kłosowate kwiatostany o długości 8-10 cm, składa się z malutkich, bezszypułkowych kwiatów bez okwiatu. Kwiaty drobne, seledynowobiałe, o dwóch pręcikach i jednym słupku, zagłębionym w jamie szypułki okrytej zielonkawą przysadką. Owoce pestkowce początkowo zielone, później czerwonawe lub żółtoczerwonawe i w końcu czarne. Owoce są kuliste, o średnicy 0,5 cm zebrane po 20-30 w owocostan. Nasiono, będące właściwą przyprawą, okryte jest cienką, mięsistą warstwą owocni.

Biologia i występowanie

Roślina tropikalna i subtropikalna, najlepiej rośnie i plonuje na wilgotnych, próchniczych glebach w pobliżu wybrzeży morskich (w wysokiej wilgotności powietrza). Kwitnie przez cały rok. Owocuje już w 2-5 roku uprawy i przez następne 40 lat.

Z owoców pieprzu czarnego sporządzana jest przyprawa zwana pieprzem. U większości odmian duża zawartość olejków eterycznych i alkaloidu piperyny nadaje charakterystyczny, palący smak.Ze względu na sposób otrzymywania przyprawę dzieli się na co najmniej trzy rodzaje: pieprz czarny – z owoców niedojrzałych, suszonych i fermentowanych, pieprz biały – łagodniejszy, z dojrzałych owoców, które krótko się gotuje, moczy w wodzie morskiej i suszy na słońcu lub suszarni. Po tych zabiegach usuwana jest zewnętrzna warstwa owocni, pieprz zielony – niedojrzałe zielone nasiona suszone na słońcu, liofilozofane, marynowane w kwasie octowym lub mlekowym albo konserwowane solanką. Pieprzu czerwonego nie otrzymuje się z tej rośliny, lecz z południowoamerykańskiego schinusa peruwiańskiego.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2020-05-17 00:21:32]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=59796780. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • B. Hlava, D. Lanska: Rośliny przyprawowe. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1983, s. 212. ISBN 83-09-00456-7.
  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-05-29].
  • Aleksander K.A.K. Smakosz Aleksander K.A.K., Wszystko co chcielibyście wiedzieć o pieprzu ale baliście się zapytać [dostęp 2020-05-15] .
  • Jan Tykač: Rośliny pnące. Leksykon przyrody.. Polska Oficyna Wydawnicza 'BGW', 1985. ISBN 83-7066-152-1.
  • Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
  • Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-03-26].
  • cechy łodygi
    • szacowana wysokość łodygi
      • wyższa od człowieka (> 200 cm)
    • wygląd łodygi
      • łodyga gałęzista
  • cechy liści
    • kształt blaszki
      • liście sercowate
      • liście jajowate
  • cechy kwiatów
    • kwiatostan
      • groniasty
        • prosty
          • kłos
    • barwa kwiatów
      • płatki zielonkawe
  • cechy owoców
    • rodzaj owoców
      • mięsiste
        • jagoda
    • kolor owoców
      • żółte
      • zielone
      • czarne
      • czerwone
  • ogólne
    • pnącze
    • roślina użytkowa
    • roślina tropikalna
  • siedlisko
    • wybrzeże morskie

 
 
Mapa występowania
Źródło: - The Global Biodiversity Information Facility, - Użytkownicy atlasu.