Biota wschodnia Platycladus orientalis

Biota wschodnia, platykladus wschodni dawniej żywotnik wschodni (Platycladus orientalis (L.) Franco) – gatunek rośliny iglastej należący do rodziny cyprysowatych. Jedyny żyjący przedstawiciel rodzaju biota (rodzaj obejmuje także kopalne, mioceńskie gatunki Platycladus yunnanensis i Platycladus preorientalis). Występuje w Korei, Mandżurii oraz na północnych obszarach Chin. Uprawiany w Japonii, także w Europie, głównie w rejonie Morza Czarnego i Śródziemnego.

Szyszki młode zielone do niebieskawych, mięsiste. Osiągają 15-25 mm długości. Dojrzewają po 8 miesiącach od zapylenia, brązowieją. Łuski grube, rogowato zgięte, najczęściej jest ich 6-12. Nasiona długości 4-6 mm, bez skrzydełek. Pokrój wolno rosnące, niewielkie drzewa lub duże krzewy o regularnym, jajowatym pokroju. Osiąga 8-10 m wysokości, najczęściej wytwarza kilka pni. Pędy skierowane ku górze, o wachlarzowatych rozgałęzieniach gęsto ustawionych w jednej płaszczyźnie. Liście łuskowate, jednakowe po obu stronach, soczysto zielone, wąskie, długości 2-4 mm, przylegające do pędów. Są delikatniejsze i drobniejsze niż u przedstawicieli żywotnika. Zimą często brunatnieją.


Roślina ozdobna: sadzony w ogrodach, pojedynczo, w niewielkich grupach lub na żywopłoty. Szczególnie cenione są wolno rosnące, kolorowe odmiany (np. 'Aurea Nana' - żółto igielna), jedna z najbardziej znanych polskich odmian tego gatunku to odmiana 'Justyna' - zielone igły.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2018-12-04 22:13:28]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=51826573. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • P. F. Stevens: Angiosperm Phylogeny Website - Seed Plant Evolution. 2001–.
  • Piotr Gach: Żywotnik zachodni - Drzewa (pol.). [dostęp 2010-05-11].  Cytat: (...)Te duże różnice morfologiczne znalazły swoje odzwierciedlenie w filogenetyce, którym było właśnie utworzenie rodzaju Platykladus i przeniesienie do niego umieszczonej wcześniej w rodzaju żywotnik (jako żywotnik wschodni) bioty wschodniej.
  • Aljos Farjon: A natural history of conifers. Timbers Press, 2008, s. 188, 286. ISBN 978-0-88192-869-3. (ang.)
  • Jing-Yu Wu, Su-Ting Ding, Qi-Jia Li, Zhen-Rui Zhao i Bai-Nian Sun. First Occurrence of Platycladus from the Upper Miocene of Southwest China and Its Phytogeographic Implications. „PLoS ONE”. 9(12): e115141, 2014. DOI: 10.1371/journal.pone.0115141 (ang.). 
  • Wenlong He, Liang Xiao, Xiangchuan Li i Shuangxing Guo. An ancient example of Platycladus (Cupressceae) from the early Miocene of northern China: origin and biogeographical implications. „Historical Biology: An International Journal of Paleobiology”, w druku. DOI: 10.1080/08912963.2017.1339038 (ang.). 
  • Agnieszka Mike-Jeziorska: Biota wschodnia (pol.). 2013. [dostęp 2013-26-04].
  • cechy łodygi
    • szacowana wysokość łodygi
      • wyższa od człowieka (> 200 cm)
    • wygląd łodygi
      • łodyga gałęzista
  • ogólne
    • drzewo
    • krzew
    • roślina trująca
    • roślina ozdobna
    • roślina użytkowa
  • forma życiowa wg Raunkiæra
    • megafanerofit
    • nanofanerofit
  • cechy drzew i krzewów
    • cechy szyszek
      • kształt (2)
        • jajowate
      • wielkość szyszek
        • 1,5-2,5 cm
      • kolor szyszek
        • ciemnobrunatne
        • z sinawym nalotem
      • łuski
        • 6 grubych łusek
        • z silnym hakowatym wyrostkiem
    • wysokość
      • do 10 m
    • cechy korony
      • kulistojajowata
    • cechy gałęzi
      • pędy spłaszczone
      • ustawione w płaszczyźnie pionowej
    • cechy igiel
      • łuski środkowe z rynienkowatymi zagłebieniami
      • zielone
      • łuskowate
    • nasiona
      • nieoskrzydlone
      • 5-7 mm
      • jajowate
      • brunatne