Paprotka zwyczajna Polypodium vulgare

Paprotka zwyczajna (Polypodium vulgare) – gatunek paproci należący do rodziny paprotkowatych. Występuje w Azji, Ameryce Północnej i w Europie. W Polsce roślina dość pospolita. Występuje na całym niżu i w Karpatach, gdzie jest bardziej pospolita, niż na niżu.

Liście pojedynczopierzaste, zimotrwałe odziomkowe, wyrastające z kłącza na długim ogonku liściowym. Mają długość przeważnie 10-30 cm (wyjątkowo do 60). Zarodnie są dość duże, okrągłe i bez zawijki, rdzawożółtego koloru. Pierścień zarodni z 10-20 zgrubiałymi komórkami. Duże kupki zarodni prześwitują przez liście. Rośliny zarodnikują od lipca do września. Pokrój roślina wieloletnia osiągająca wysokość do 60 cm.

Biologia i występowanie


Występuje w świetlistych lasach, w skalnych szczelinach, na zboczach, na niżu oraz w górach. W Tatrach, Sudetach i na Babiej Górze do piętra kosówki. Hemikryptofit.
W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Cl. Asplenietea rupestria.


W medycynie ludowej stosowano dawniej kłącze paprotki do leczenia gruźlicy.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2019-04-14 00:32:40]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=56413309. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Smith, A. R., K. M. Pryer, E. Schuettpelz, P. Korall, H. Schneider & P. G. Wolf: A classification for extant ferns (ang.). Taxon 55(3): 705–731, 2006. [dostęp 2009-11-13].
  • cechy liści
    • kształt blaszki
      • liście okrągłe
  • ogólne
    • roślina lecznicza
    • roślina użytkowa
    • ścisła ochrona gatunkowa
    • paproć
  • siedlisko
    • Tatry
    • Sudety
    • świetliste lasy