Śliwa wiśniowa Prunus cerasifera

Śliwa wiśniowa, ałycza (Prunus cerasifera) – gatunek rośliny z rodziny różowatych. Pochodzi z Azji Zachodniej, Środkowej, Kaukazu i południowo-wschodniej Europy, rozprzestrzenił się także jako gatunek zawleczony w Australii i Nowej Zelandii, na Wyspach Brytyjskich, w Europie, w USA i tropikalnej Azji. W wielu krajach świata, również w Polsce, jest uprawiany. Czasem dziczeje i we florze krajowej klasyfikowany jest jako gatunek lokalnie zadomowiony (kenofit), mogący powodować przekształcenia naturalnych zbiorowisk zaroślowych.

Liście liście delikatnie piłkowane, ciemnoczerwone, purpurowe, brązowawe. Odwrotnie jajowate lub eliptyczne, dość cienkie. Kwiaty kwiaty białe, u niektórych odmian różowe, o średnicy do 2,5 cm. Zazwyczaj osadzone pojedynczo na długich szypułkach. Rozwijają się równocześnie z listnieniem lub na krótko przedtem. Kwitnie na przełomie marca i kwietnia. Pokrój niskie drzewo do 10 metrów wysokości. Ma nieregularną, sklepioną, luźną koronę na prostym i smukłym pniu. Młode gałązki lśniące. Owoce owoc żółty do czerwonego, na długim ogonku, twardy – przypomina dużą czereśnię. Pestka nie oddziela się od miąższu.


Z owoców sporządza się napoje bezalkoholowe, wina, nalewki, kompoty, marmolady, galaretki. Dzięki wysokiej zawartości pektyn sok ałyczy odznacza się dużą zdolnością galaretującą i daje przeźroczystą, żółtawą galaretę.
Typowa dziko rosnąca forma jest uprawiana i stosowana jako podkładka dla innych śliw.
Jest uprawiana jako roślina ozdobna. Najczęściej uprawia się kultywary o czerwonych liściach. Nadaje się też na żywopłoty, zarówno formowane, jak i nieformowane.
Roślina miododajna.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2018-12-04 22:24:47]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=53906599. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-29].
  • Maciej Mynett, Magdalena Tomżyńska: Krzewy i drzewa ozdobne. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 1999. ISBN 83-7073-188-0.
  • B. Tokarska-Guzik, Z. Dajdok, M. Zając, A. Zając, A. Urbisz, W. Danielewicz: Rośliny obcego pochodzenia w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem gatunków inwazyjnych. Warszawa: Generalna Dyrekcja Ochrony Srodowiska, 2012. ISBN 978-83-62940-34-9.
  • Helmut Pirc: Drzewa od A do Z. Warszawa: Klub dla Ciebie, 2006, s. 146. ISBN 978-83-61320-17-3.
  • Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.
  • Helmut Pirc: Drzewa od A do Z. Warszawa: Klub dla Ciebie, 2006, s. 147. ISBN 978-83-61320-17-3.
  • Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-05-05].
  • cechy łodygi
    • szacowana wysokość łodygi
      • wyższa od człowieka (> 200 cm)
  • cechy kwiatów
    • barwa kwiatów
      • płatki białe
      • płatki różowe
  • cechy liści
    • kształt blaszki
      • liście jajowate
      • liście najszersze przy końcu
      • liście eliptyczne
      • liście odwrotnie jajowate
  • cechy owoców
    • kolor owoców
      • żółte
      • czerwone
  • ogólne
    • drzewo
    • roślina jadalna
    • roślina miododajna
    • roślina ozdobna
    • roślina użytkowa
    • status gatunku we florze Polski
      • kenofit
    • trawa
    • kultywar
    • niskie drzewo
  • siedlisko
    • zarośla