Rezeda żółta Reseda lutea

Rezeda żółta (Reseda lutea L.) – gatunek rośliny z rodziny rezedowatych.

Łodyga łodygi leżące lub podnoszące się, o długości 20-60 cm. Liście liście dolne niepodzielne lub trójdzielne, wyższe pierzastodzielne. Kwiaty kwiaty grzbieciste, zebrane początkowo w gęste grona, a w miarę wzrostu w coraz luźniejsze grona. Korona żółta, płatki w liczbie 6, trzydzielne. Pręciki liczne, odchylone na boki, prostują się w miarę dojrzewania. Owoc torebka z dojrzałymi nasionami wzniesiona. Nasiona czarne i gładkie.

Biologia i występowanie


Pochodzi znad basenu Morza Śródziemnego, skąd stopniowo rozprzestrzeniła się. Obecnie rośnie dziko w Afryce Północnej, na Maderze i Wyspach Kanaryjskich, w Europie Południowej i Środkowej oraz na dużej części kontynentu azjatyckiego (Azja Zachodnia, Kaukaz, Syberia Zachodnia, Turkmenistan). Status gatunku we florze Polski: na południu archeofit, na północy kenofit. Obecnie występuje pospolicie na terenie całego kraju, stale zwiększając swoją liczebność.
Bylina lub roślina dwuletnia, hemikryptofit. Kwitnie w czerwcu i lipcu. Roślina miododajna. Występuje na suchych wzgórzach, nasypach, wysypisakch gruzów. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla rzędu (O.) Onopordetalia i Ass. Onopordetum acanthii (opt.).


W średniowieczu była używana jako roślina barwierska – zawiera żółty barwnik luteinę.
W symbolice kwiatowej rezeda oznacza skromność.
Jest jedną z podstawowych roślin żywicielskich gąsienic motyla bielinka rukiewnika.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2018-12-04 22:33:41]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=52303980. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
  • Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-11-11].
  • Olga Seidl, Józef Rostafiński: Przewodnik do oznaczania roślin. Warszawa: PWRiL, 1973.
  • Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-11-21].
  • F. Činčura, V. Feráková, J. Májovský, L. Šomšak, J. Záborský: Pospolite rośliny środkowej Europy. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1990, s. 112. ISBN 83-09-01473-2.
  • Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  • cechy kwiatów
    • pora kwitnienia
      • czerwiec
      • lipiec
    • barwa kwiatów
      • płatki żółte
    • symetria kwiatu
      • grzbiecista
    • kwiatostan
      • groniasty
        • prosty
          • grono
  • cechy owoców
    • rodzaj owoców
      • suche
        • torebki
    • kolor owoców
      • czarne
    • powierzchnia owocu
      • gładka
  • ogólne
    • roślina miododajna
    • roślina barwierska
    • bylina
    • status gatunku we florze Polski
      • kenofit
      • archeofit
    • roślina dwuletnia

 
 
Mapa występowania
Źródło: - The Global Biodiversity Information Facility, - Użytkownicy atlasu.