Karmnik rozesłany Sagina procumbens

Karmnik rozesłany (Sagina procumbens L.) – gatunek rośliny należący do rodziny goździkowatych. Występuje w Europie, Azji i Afryce Północnej. W Polsce pospolity. Jest również uprawiany.

Pokrój jedna z mniejszych naszych roślin krajowych. Roślina darniowa tworząca zwarte kępy o wysokości kilku cm. Łodyga pokładająca się, o długości do 10 cm. U nasady zakorzenia się. Liście bardzo krótkie, wąskie, zakończone ością. Na brzegach orzęsione. Kwiaty drobne, białe, o stępionych działkach. Składają się z kielicha, 4 działek, 4 płatków korony i 4 słupków. Wyrastają na szypułkach odgiętych na końcu. Płatki korony dużo krótsze od kielicha. Owoc torebka dłuższa od kielicha.

Biologia i występowanie


Bylina, chamefit. Kwitnie od maja do września.
Siedlisko: wilgotne miejsca: przydrożne rowy, pola, brzegi wód, Jest chwastem w uprawach rolnych.
W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych podgat. S. procumbens subsp. procumbens to gatunek charakterystyczny dla Ass. Bryo-Saginetum procumbentis.
Liczba chromosomów 2n=22.


Jest uprawiany jako roślina ozdobna. Uprawia się zarówno formę typową, jak i odmiany, najczęściej kultywar 'Aurea' o żółtozielonych pędach. Dzięki swojej poduszkowatej formie roślina jest dekoracyjna przez cały czas. Odmiana 'Aurea' kwitnie mniej obficie od typowej formy, ale daje ciekawe zestawienia kolorystyczne z innymi roślinami. Nadaje się do ogrodów skalnych i do obsadzania murków. Wymaga stałej wilgotności i podlewania, gdy gleba jest zbyt sucha.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2018-12-04 22:50:47]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=51757623. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Miłowit Boguszewicz, Piotr Banaszczak: Katalog roślin II : drzewa, krzewy, byliny polecane przez Związek Szkółkarzy Polskich. Warszawa: Agencja Promocji Zieleni. Związek Szkółkarzy Polskich, 2003. ISBN 83-912272-3-5.
  • Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  • Jakub Mowszowicz: Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych pospolitych roślin zielnych. Warszawa: WSiP, 1986. ISBN 83-02-00607-6.
  • Włodzimierz Tymrakiewicz: Atlas chwastów. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1976, s. 96, 104.
  • Stevens P.F.: Caryophyllales (ang.). Angiosperm Phylogeny Website, 2001–. [dostęp 2009-10-07].
  • Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  • Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-05].
  • cechy kwiatów
    • pora kwitnienia
      • maj
      • czerwiec
      • lipiec
      • sierpień
      • wrzesień
    • barwa kwiatów
      • płatki białe
    • liczba płatków
      • płatki cztery
  • cechy łodygi
    • szacowana wysokość łodygi
      • do kostki (0 < x < 15 cm)
    • wygląd łodygi
      • łodyga pełzająca
  • cechy owoców
    • rodzaj owoców
      • suche
        • torebki
  • ogólne
    • roślina ozdobna
    • chwast
    • roślina użytkowa
    • bylina
    • roślina darniowa
    • kultywar
  • siedlisko
    • Brzegi wód
    • rowy

 
 
Mapa występowania
Źródło: - The Global Biodiversity Information Facility, - Użytkownicy atlasu.