Kościenica wodna Myosoton aquaticum

Kościenica wodna (Myosoton aquaticum (L.) Moench) – gatunek rośliny należący do rodziny goździkowatych. Rośnie w miejscach wilgotnych. Zasięg obejmuje niemal całą Europę (z wyjątkiem południowych i północnych jej krańców) i Azję (z wyjątkiem krańców północnych oraz części południowo-wschodniej i południowej). Gatunek zawleczony na wszystkie kontynenty w strefie klimatu umiarkowanego. W całej Polsce gatunek pospolity.

Liście ulistnienie naprzeciwległe, liście siedzące lub na krótkim ogonku, sercowate, ostro zakończone. Tylko liście dolne i na płonnych łodygach ogonkowe. Kwiaty kwiatostan typu wierzchotka dwupromieniowa. Kielich 5-działkowy, ogruczolony, płatków pięć, nieco dłuższych od kielicha, białych, rozciętych niemal do nasady. 5 szyjek słupka. Kielich owłosiony, długości podobnej jak korona. Pokrój roślina wieloletnia, rozesłana lub wspierająca się na roślinach sąsiednich. Jest bardzo podobna do gwiazdnicy gajowej, która różni się od kościenicy wodnej walcowatą łodygą, ma słupek z 3 znamionami, a owocem jest torebka pękająca do połowy długości 3 ząbkami. Łodyga wiotka, osiąga długość od 30 do 120 cm. Jest 4-kanciasta i górą gruczołowato owłosiona. Często zakorzenia się w węzłach. Owoc jajowata torebka pękająca pięcioma ząbkami zawiera kilka nasion.

Biologia i występowanie


Bylina, geofit. Siedlisko: obrzeża wilgotnych lasów, zarośla, rowy, brzegi wód. Uważany za chwast. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla rzędu (O.) Convolvuletalia. Roślina kwitnie od czerwca do sierpnia. Liczba chromosomów 2n = 28.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2018-12-04 21:49:40]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=51710256. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
  • Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  • Jakub Mowszowicz: Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych pospolitych roślin zielnych. Warszawa: WSiP, 1986. ISBN 83-02-00607-6.
  • Stevens P.F.: Caryophyllales (ang.). Angiosperm Phylogeny Website, 2001–. [dostęp 2009-10-07].
  • Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-05].
  • Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  • Włodzimierz Tymrakiewicz: Atlas chwastów. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1976, s. 94.
  • cechy kwiatów
    • pora kwitnienia
      • czerwiec
      • lipiec
      • sierpień
    • barwa kwiatów
      • płatki białe
    • liczba płatków
      • płatków pięć
    • kwiatostan
  • cechy łodygi
    • szacowana wysokość łodygi
      • od pasa do wysokości człowieka (100 < x < 200 cm)
    • wygląd łodygi
      • łodyga czterokanciasta
      • łodyga owłosiona
  • cechy liści
    • kształt blaszki
      • liście sercowate
    • ustawienie liści
      • naprzeciwległe
  • cechy owoców
    • rodzaj owoców
      • suche
        • torebki
  • ogólne
    • chwast
    • bylina
    • geofit
  • siedlisko
    • Brzegi wód
    • zarośla
    • rowy
    • wilgotne lasy