Przetacznik różyczkowaty Veronica aphylla

Przetacznik różyczkowaty (Veronica aphylla L.) – gatunek rośliny należący do rodziny babkowatych (Plantaginaceae), w systemach XX-wiecznych klasyfikowany zwykle do trędownikowatych (Scrophulariaceae). Występuje w górach Europy. W Polsce wyłącznie w Tatrach i na Babiej Górze.

Łodyga wzniesiona, dołem naga, górą owłosiona. Ma wysokość zaledwie 0,5–3 cm, a wraz z kwiatostanem do 10 cm. Międzyweźla łodygi są silnie skrócone, tak, że liście tworzą niemal różyczkę. Liście jajowate, eliptyczne lub odwrotnie jajowate. Są krótkoogonkowe, o całobrzegiej lub płytko tylko piłkowanej blaszce liściowej. Są silnie owłosione, szczególnie na brzegach. Kwiaty zebrane w 2–5-kwiatowe grono wyrastające na długiej szypułce z pachwin górnych liści. Odstająco owłosiona szypułka kwiatostanu jest 2–3 razy dłuższa od liścia, z pachwiny, którego wyrasta. Kielich złożony z 4 silnie owłosionych i ogruczolonych działek. Korona o średnicy 6–8 mm składająca się z 4 błękitnoliliowych, prawie jednakowych płatków. Owoc płaska, okrągława torebka o długości 5–7 mm. Jest ogruczolona i wycięta na szczycie. Nasiona żółte.

Biologia i występowanie

Rozwój Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Siedlisko Wilgotne skały, brzegi potoków, wilgotne miejsca na halach, głównie na podłożu wapiennym. W Tatrach występuje głównie w piętrze halnym i piętrze kosówki, ale schodzi aż do regla dolnego. Fitosocjologia Gatunek charakterystyczny dla rzędu (O.) Arabidetalia coeruleae.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2021-03-28 05:54:56]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=62818355. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-04-06]  (ang.).
  • Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  • Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Kwiaty Tatr. Przewodnik kieszonkowy. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd.. ISBN 83-7073-385-9.
  • Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
  • cechy kwiatów
    • pora kwitnienia
      • czerwiec
      • lipiec
      • sierpień
    • liczba płatków
      • płatki cztery
    • kwiatostan
      • groniasty
        • prosty
          • grono
    • barwa kwiatów
      • liliowoniebieskie
    • kielich
      • owłosiony
      • ogruczolony
      • działki 4
  • cechy liści
    • kształt blaszki
      • liście jajowate
      • liście eliptyczne
      • liście odwrotnie jajowate
    • brzeg liścia
      • całobrzegi
    • ogonek liściowy
      • krótki
    • powierzchnia blaszki
      • owłosiona
    • typ liści
      • przyziemna różyczka
  • cechy owoców
    • rodzaj owoców
      • suche
        • torebki
  • ogólne
    • bylina
    • status gatunku we florze Polski
      • takson rodzimy lub trwale zadomowiony
  • cechy nasion
    • kolor nasion
      • żółte
  • siedlisko
    • Piętro kosodrzewiny
    • źródliska
    • skały i szczeliny skalne
    • Tatry
    • góry
    • Karpaty
    • brzegi potoków
    • piętro alpejskie
    • gatunek charakterystyczny dla
      • (rząd) O. Arabidetalia coeruleae Rübel 1933
    • Babia Góra
  • forma życiowa wg Raunkiæra
    • hemikryptofit
    • autotrof
  • cechy łodygi
    • wygląd łodygi
      • wzniesiona
      • dołem naga
      • górą owłosiona
    • szacowana wysokość łodygi
      • do 10 cm