Selery zwyczajne Apium graveolens

Selery zwyczajne, seler zwyczajny (Apium graveolens L.) – gatunek rośliny należący do rodziny selerowatych.

Łodyga osiąga wysokość do 1 m (kwitnąca). Liście zazwyczaj 3-sieczne, częściowo pierzaste, z ząbkowanymi krawędziami na długich nagich łodygach. Błyszczące. Kwiaty drobne, bladożółte, zebrane w kwiatostany (forma baldachu złożonego bez pokryw oraz pokrywek), złożone z 6 do 12 szypuł. Owoc rozłupki.

Biologia i występowanie

W stanie dzikim rośnie w Europie, Azji Zachodniej i Środkowej, na Kaukazie, w Afryce. Rozprzestrzenił się także gdzieniegdzie poza obszarem swojego rodzimego występowania. W Polsce w stanie dzikim tylko na wyspie Uznam. Jest uprawiany w wielu rejonach świata, czasami przejściowo dziczejący (efemerofit). Roślina dwuletnia. Kwitnie od lipca do września. Siedlisko: halofit rosnący na nadmorskich łąkach i terenach podmokłych, a także solniskach w głębi lądu. Liczba chromosomów 2n= 22.

Sztuka kulinarna – korzeń i liście są wykorzystywane jako warzywo i przyprawa. Uprawiany jest od ponad 2000 lat.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2023-01-22 00:02:39]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=69351118. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • cechy kwiatów
    • pora kwitnienia
      • lipiec
      • sierpień
      • wrzesień
    • barwa kwiatów
      • płatki żółte
    • kwiatostan
  • cechy łodygi
    • szacowana wysokość łodygi
      • od kolana do pasa (60 < x < 100 cm)
  • ogólne
    • roślina jadalna
    • roślina użytkowa
    • status gatunku we florze Polski
      • efemerofit
    • warzywo
    • roślina dwuletnia
  • siedlisko
    • tereny podmokłe
    • solniska

 
 
Mapa występowania
Źródło: The Global Biodiversity Information Facility i Użytkownicy atlasu.