Topola berlińska Populus berolinensis

Topola berlińska (Populus × berolinensis) – mieszaniec międzygatunkowy powstały ze skrzyżowania topoli włoskiej z Populus laurifolia. Została rozprzestrzeniona w Europie.

Pokrój posiada wąski pokrój. Gałęzie sterczą ostro w górę. Drzewo o wysokości do 30 m. Jest gęsto ulistnione. Liście liście mają kształt rombu (czasami są zaokrąglone u nasady). Mają do 12 cm długości. Od spodu mają jasno szaro-zieloną barwę. Podobne są do liści topoli chińskiej, jednak topola berlińska jest bardziej ulistniona, a liście są szersze poniżej połowy. Młode listki posiadają drobny puch od spodu, jednak szybko stają się nagie. Kora kora ma szaro-brązową barwę. Jest mocno chropowata.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2021-04-04 01:03:24]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=62829091. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Johnson O., More D.: Drzewa. Warszawa: Multico, 2009, s. 152. ISBN 978-83-7073-643-9.
  • Populus × berolinensis (ang.). W: The Plant List [on-line]. [dostęp 2012-12-18].
  • Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2009-12-10]  (ang.).
  • cechy łodygi
    • szacowana wysokość łodygi
      • wyższa od człowieka (> 200 cm)
  • ogólne
    • drzewo
    • mieszaniec