Dąb szkarłatny Quercus coccinea

Dąb szkarłatny (Quercus coccinea) – gatunek drzewa liściastego należący do rodziny bukowatych. Występuje we wschodniej części Ameryki Północnej. W Europie rzadko sadzony.

Liście długości 8-12 cm i prawie tak samo szerokie, eliptyczne, po każdej stronie podzielone na trzy nierównej długości klapy z licznymi spiczastymi zakończeniami. Zatoki między klapami sięgają prawie do grubego nerwu środkowego. Klapy liścia odstają niemal pod kątem prostym. Liście są po obu stronach błyszczące, z wierzchu ciemnozielone, od spodu jaśniejsze z pęczkami włosków w kącikach nerwów. Jesienią przebarwiają się na kolor szkarłatno-czerwony. Kwiaty niepozorne zwisające, zielonkawe kotki męskie, w gęstych wiązkach. Pojawiają się od maja do czerwca. Pokrój dorasta do około 25 m wysokości. Korona u młodszych drzew stożkowata, z dość gęsto rozmieszczonymi gałęziami, u starszych – sklepiona, w dolnym odcinku tylko z kilkoma konarami. Owoce żołądź ma 1-2 cm szerokości, prawie do połowy tkwi w miseczce z grubymi łuskami.


W Europie już od dawna jest sadzony w parkach jako drzewo ozdobne. Także do obsadzania placów i ulic.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2019-07-28 12:04:56]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=57047558. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-05].
  • Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  • Bruno T. Kremer: Drzewa. Warszawa: Świat Książki, 1996, s. 124. ISBN 83-7129-141-8.
  • cechy łodygi
    • szacowana wysokość łodygi
      • wyższa od człowieka (> 200 cm)
  • cechy liści
    • kształt blaszki
      • liście jajowate
      • liście eliptyczne
  • ogólne
    • drzewo
    • roślina ozdobna
    • roślina użytkowa
    • tworzy mieszańce
  • cechy kwiatów
    • barwa kwiatów
      • płatki zielonkawe