Zanokcica ciemna Asplenium adiantum-nigrum

Zanokcica ciemna (Asplenium adiantum-nigrum L.) – gatunek paproci z rodziny zanokcicowatych.

Roślina o wysokości do 30 cm. Pod ziemią krótkie kłącze. Liście błyszczące, skórzaste (por. zanokcica klinowata), zimotrwałe, ciemnozielone, o długości do 50 cm. Są 2-3 krotnie pierzaste. Kupki zarodni otoczone zawijką.

Biologia i występowanie

Gatunek kosmopolityczny, ale o rozmieszczeniu dysjunktywnym. Główny obszar występowania znajduje się w Europie Zachodniej i Południowej, a północna granica zasięgu dochodzi do Irlandii i południowo-zachodniej części Półwyspu Skandynawskiego. Występuje także dysjunktywnie na Kaukazie, w Himalajach, w środkowej i południowo-wschodniej Azji, w południowo-wschodniej i środkowej Afryce, Ameryce Północnej i Australii. W Polsce obecnie (dane do 2008 r.) występuje tylko na Dolnym Śląsku, głównie w Górach Sowich. Bylina, hemikryptofit. Siedlisko: skały serpentynowe na przedgórzu Sudetów (np. Masyw Ślęży, Masyw Grochowej), zarówno naturalne wychodnie jak i stare kamieniołomy. Zarodniki dojrzewają w sierpniu i wrześniu. Liczba chromosomów 2n=144. Gatunek charakterystyczny zespołu Asplenietum septentrionali-adianti-nigri.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2023-04-02 00:02:21]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=69999888. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • ogólne
    • bylina
    • ścisła ochrona gatunkowa
    • Polska Czerwona Księga Roślin
    • północna granica zasięgu
    • czerwona lista roślin i grzybów Polski
    • gatunek kosmopolityczny
    • paproć
  • cechy nasion
    • rozsiewanie nasion
      • endochoria
  • siedlisko
    • Sudety