Orzesznik siedmiolistkowy Carya laciniosa

Orzesznik siedmiolistkowy (Carya laciniosa (F.Michx.) G.Don) – gatunek drzewa należącego do rodziny orzechowatych. Występuje naturalnie w Ameryce Północnej od Nowego Jorku po Oklahomę w Stanach Zjednoczonych.

Liście liście nieparzystopierzaste składające się najczęściej z 7 (czasami z 5 lub 9) listków. Są jednymi z największych u orzeszników. Z wierzchu są niemal, natomiast od spodu są lekko omszone. Wierzchołki nieco opadają ku dołowi. Listki mają do 35 cm długości i są twarde i grube. Są niemal bezwonne. Ogonek liściowy jest lekko, jedwabiście owłosiony na całej długości. Kwiaty zebrane w kotki. Kora łuszcząca się wąskimi pasmami, które odstają od pnia. Pąki pąk szczytowy jest duży. Ma około 25 mm grubości. Posiada zielone bądź brązowe łuski. Pokrój drzewo dorastające do 27 m wysokości. Pokrój jest smukły i nieregularny. Posiada długi pień. Pędy pędy mają żółtą bądź różową barwę. Młode są owłosione, lecz później stają się nagie. Owoce pestkowce. Są niejadalne.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2018-12-04 20:12:40]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=52304759. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Search results — The Plant List. [dostęp 2011-01-25].
  • Johnson O., More D.: Drzewa. Warszawa: Multico, 2009, s. 174. ISBN 978-83-7073-643-9.
  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-08].
Przypisane cechy
ogólne drzewo
ulistnienie liście owłosione
ulistnienie ogonek liściowy obecny
ulistnienie liście pierzaste
rodzaj owoców pestkowiec
wygląd łodygi łodyga owłosiona
szacowana wysokość łodygi wyższa od człowieka (> 200 cm)