Orzesznik siedmiolistkowy Carya laciniosa

Orzesznik siedmiolistkowy (Carya laciniosa (F.Michx.) G.Don) – gatunek drzewa należącego do rodziny orzechowatych. Występuje naturalnie w Ameryce Północnej od Nowego Jorku po Oklahomę w Stanach Zjednoczonych.

Kora łuszcząca się wąskimi pasmami, które odstają od pnia. Pąki pąk szczytowy jest duży. Ma około 25 mm grubości. Posiada zielone bądź brązowe łuski. Pokrój drzewo dorastające do 27 m wysokości. Pokrój jest smukły i nieregularny. Posiada długi pień. Pędy pędy mają żółtą bądź różową barwę. Młode są owłosione, lecz później stają się nagie. Liście liście nieparzystopierzaste składające się najczęściej z 7 (czasami z 5 lub 9) listków. Są jednymi z największych u orzeszników. Z wierzchu są niemal, natomiast od spodu są lekko omszone. Wierzchołki nieco opadają ku dołowi. Listki mają do 35 cm długości i są twarde i grube. Są niemal bezwonne. Ogonek liściowy jest lekko, jedwabiście owłosiony na całej długości. Kwiaty zebrane w kotki. Owoce pestkowce. Są niejadalne.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2018-12-04 20:12:40]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=52304759. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Search results — The Plant List. [dostęp 2011-01-25].
  • Johnson O., More D.: Drzewa. Warszawa: Multico, 2009, s. 174. ISBN 978-83-7073-643-9.
  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-08].
  • cechy łodygi
    • szacowana wysokość łodygi
      • wyższa od człowieka (> 200 cm)
    • wygląd łodygi
      • łodyga owłosiona
  • ogólne
    • drzewo
  • cechy owoców
    • rodzaj owoców
      • mięsiste
        • pestkowiec