Pieprzyca gęstokwiatowa Lepidium densiflorum

Pieprzyca gęstokwiatowa (Lepidium densiflorum Schrad.) – gatunek rośliny należący do rodziny kapustowatych.

Liście liście odziomkowe lirowate, na ogonkach o długości 0,5–1,5 (–2) cm. Brzegi nacinane lub piłkowane. Szybko więdną. Liście łodygowe podłużnie lancetowate lub podłużne, o szerokości zazwyczaj 1,3–6,2 cm i długości 1,5–10 cm. Brzegi pełne lub piłkowane. Kwiaty zebrane w grona na owłosionej szypule. Podczas owocowania szypuła ta nieco wydłuża się. Kielich złożony z 4 zielonych, białawo obrzeżonych działek. Korona szczątkowa, lub w ogóle jej brak. Słupek 1, pręciki 2 lub 4 o żółtych pylnikach. Łodyga o wysokości do 30 cm, zazwyczaj silnie rozgałęziona, kanciasta i krótko owłosiona. Owoc odwrotnie jajowata łuszczynka o długości 2.

Biologia i występowanie


Pieprzyca gęstokwiatowa pochodzi z Ameryki Północnej. Jej zwarty zasięg występowania ciągnie się w Ameryce od Alaski i północnych regionów Kanady po Meksyk. Rozprzestrzeniła się i obecnie występuje także w Argentynie, Europie, niektórych regionach Azji i na Nowej Zelandii. W Europie pojawiła się jako gatunek zawleczony. Po raz pierwszy odnotowano jej występowanie w 1883 roku. Na ziemiach polskich pojawiła się kilka lat później i dość szybko rozprzestrzeniła. Obecnie jest dość pospolita na niżu i w niższych partiach gór. Status gatunku we florze Polski: kenofit, a dokładniej epekofit.
Rozwój
Roślina jednoroczna, czasami dwuletnia, hemikryptofit. Kwitnie od lipca do września.
Siedlisko
Siedliska ruderalne: rumowiska, nasypy kolejowe, tereny poprzemysłowe, śmietniska, żwirowiska, ugory. Roślina ruderalna. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla zespołu (Ass.) Erigeronto-Lactucetum.
Genetyka
Liczba chromosomów 2n = 32.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2018-12-04 21:33:31]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=52715386. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Discover Life Maps. [dostęp 2018-03-05].
  • The International Plant Names Index. [dostęp 2017-01-24].
  • Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  • Barbara Sudnik-Wójcikowska: Rośliny synantropijne. Warszawa: Multico, 2011. ISBN 978-83-7073-514-2. OCLC 948856513.
  • Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Flowering plants and pteridophytes of Poland : a checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 2002. ISBN 83-85444-83-1.
  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001- .... [dostęp 2010-05-13].
  • Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  • cechy kwiatów
    • pora kwitnienia
      • lipiec
      • sierpień
      • wrzesień
    • barwa kwiatów
      • płatki białe
      • płatki żółte
    • kwiatostan
      • groniasty
        • prosty
          • grono
  • cechy liści
    • kształt blaszki
      • liście lancetowate
  • cechy łodygi
    • wygląd łodygi
      • łodyga gałęzista
      • łodyga owłosiona
  • ogólne
    • roślina ruderalna
    • roślina jednoroczna
    • status gatunku we florze Polski
      • kenofit
  • siedlisko
    • ugory
    • żwirowiska