Tępoząb białawy Amblyodon dealbatus

Tępoząb białawy (Amblyodon dealbatus (Hedw.) Bruch & Schimp.) – gatunek mchu należący do rodziny parzęchlinowatych.

Biologia i występowanie


Gatunek borealno-górski o mocno porozrywanym zasięgu wokółbiegunowym. Występuje głównie w borealnej strefie Europy (pospolicie w Danii, Norwegii,Szwecji, na Wyspach Brytyjskich oraz w Alpach i w Jurze) i Ameryki Północnej (pospolitszy w zachodniej części kontynentu). Stwierdzany też w Azji oraz (jedno stanowisko) na Ziemi Ognistej. W Polsce rzadki mech torfowiskowy. W górach tylko jedno stanowisko w Tatrach i dwóch na przedpolu Sudetów.

Tępoząb białawy to gatunek wapieniolubny, rosnący albo na wilgotnych półkach i w szczelinach skalnych w piętrze alpejskim, albo też na węglanowych torfowiskach niskich na niżu.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2018-12-05 23:20:14]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=51844142. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Bronisław Szafran: Mchy (Musci). T. I. Warszawa: PWN, 1957, s. 411.
  • Ryszard Ochyra, Piotr Szmajda: Atlas rozmieszczenia geograficznego mchów w Polsce. T. 8. Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera Polskiej Akademii Nauk, 1992, s. 15-20. ISBN 83-232-0393-8.