Żagwin zwyczajny Aubrieta deltoidea

Żagwin zwyczajny (Aubrieta deltoidea), nazywany też obrecją zwyczajną – gatunek rośliny z rodziny kapustowatych. Pochodzi z obszaru Turcji oraz południowej Europy (Bułgaria, Jugosławia, Włochy).

Pokrój niska roślina darniowa tworząca szeroko ścielące się i gęste kobierce o wysokości 4–7 cm. Liście pojedyncze, matowozielone, grubo ząbkowane, owłosione. Kwiaty drobne, różowo-fioletowe zebrane w krótkie grona. Kwitnie bardzo obficie od kwietnia do czerwca.

Jest uprawiany jako roślina ozdobna. Używany jest do obsadzania ogródków skalnych, obsadzania murków i na rabaty. Efektownie wygląda, gdy jego pędy zwisają z głazów lub murów.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2021-03-28 00:34:09]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=62821208. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2009-03-08].
  • Bolesław Chlebowski, Kazimierz Mynett: Kwiaciarstwo. Warszawa: PWRiL, 1983. ISBN 83-09-00544-X.
  • Eugeniusz Radziul: Skalniaki. Warszawa: PWRiL, 2007. ISBN 978-83-09-01013-5.
  • Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-11-10]  (ang.).
  • cechy łodygi
    • szacowana wysokość łodygi
      • do kostki (0 < x < 15 cm)