Jałowiec kolczasty Juniperus oxycedrus

Jałowiec kolczasty (Juniperus oxycedrus L.) – gatunek rośliny z rodziny cyprysowatych (Cupressaceae). Jest pospolity w basenie Morza Śródziemnego, na wschodzie spotykany po Kaukaz i północny Iran. W rejonie Morza Śródziemnego jest najbardziej rozpowszechnionym gatunkiem jałowca. W Polsce przemarza i nie może być uprawiany w gruncie. Bardzo trwałe drewno tego gatunku używane jest w rzeźbiarstwie i meblarstwie. Stosowane jest także do wyrobu węgla drzewnego. Jest wonne i wraz z młodymi pędami służyło we francuskich Alpach Nadmorskich do destylacji olejku wykorzystywanego do celów medycznych; głównie w leczeniu chorób skóry.

Pokrój krzew lub niewielkie drzewo osiągające do 6–10 m wysokości (rzadko do 14 m), o pniu do 1 m średnicy. Kora czerwonobrązowa do jasnoszarej. Początkowo gładka, z wiekiem łuszczy się długimi, wąskimi pasmami. Liście igłowate (brak łusek), równowąskie, zielone, o długości od 12 do 18 mm i szerokości od 1 do 1,5 mm. Z dwoma białymi paskami na górnej powierzchni. Wyrastają w okółkach po 3. Są sztywne i bardzo kłujące – mają długo zaostrzony wierzchołek. Kwiaty rozdzielnopłciowe (rośliny dwupienne). Kwiaty pręcikowe w kulistawych strobilach o długości 1 mm rozwijających się na końcach gałązek, pojedynczo w kątach liści, po 2–3 w każdym z okółków. Kwiaty żeńskie także w kulistawych strobilach wspartych 6 łuskami. Po zapyleniu formują się szyszkojagody dojrzewające w kolejnym roku o średnicy od 6 do 12 mm, w stanie dojrzałym są czerwonobrązowe. Zawierają po 2–3 nasiona, rzadko 1 lub 4.

Biologia i występowanie

Gatunek występuje w garigu, w makii, w lasach sosnowych, porasta górskie stoki. Na obszarach górskich rośnie do 3150 m n.p.m. Kwitnie od marca do maja. Bardzo często na pędach tego jałowca rozwija się półpasożyt – Arceuthobium oxycedri.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2021-04-04 00:48:08]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=62838182. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • W. Dallimore, A. Bruce Jackson: A handbook of coniferae. London: Edward Arnold & Co., 1931, s. 250.
  • John Silba: Encyclopedia coniferae. Corvallis, Oregon: Phytologia Memoirs, 1986, s. 95.
  • The Plant List. [dostęp 2017-03-08].
  • Juniperus oxycedrus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online]  (ang.).
  • Włodzimierz Seneta: Drzewa i krzewy iglaste. I. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1987, s. 231. ISBN 83-01-05225-2.
  • M. Blamey, C. Grey-Wilson: Toutes les fleurs de Méditerranée. Paris: Delachaux & Niestlé, 2009, s. 29. ISBN 978-2-603-01657-2. (fr.)
  • Marjorie Blamey, Christopher Grey-Wilson: Wild Flowers of Mediterranean. London: A & C Black, 2008, s. 28. ISBN 07136-7015-0.
  • M.J.M.M.J.M. Christenhusz M.J.M.M.J.M. i inni, A new classification and linear sequence of extant gymnosperms, „Phytotaxa”, 19, 2011, s. 55–70 [dostęp 2021-03-26] .
  • cechy kwiatów
    • pora kwitnienia
      • marzec
      • kwiecień
      • maj
  • cechy łodygi
    • szacowana wysokość łodygi
      • wyższa od człowieka (> 200 cm)