Cukrowiec lekarski Saccharum officinarum

Cukrowiec lekarski, trzcina cukrowa (Saccharum officinarum L.) – gatunek byliny należący do rodziny wiechlinowatych (Poaceae), rodzaju cukrowiec. Prawdopodobnie pochodzi z Nowej Gwinei. Z Azji południowej ok. 800 r. n.e. do basenu Morza Śródziemnego przenieśli ją Arabowie. Trzcina cukrowa znana jest przede wszystkim jako roślina jadalna, niż produkt do innego wyrobu. Cukier podawany jest z dwóch roślin uprawnych na skalę światową, z czego gatunek ten to 65% zbiorów, a burak cukrowy 35%. Cukier, który otrzymywany jest z obu roślin ma niemalże identyczny skład chemiczny. Jednak w przemyśle spożywczym produkty z tych roślin mocno ze sobą konkurują.

Łodyga źdźbło osiąga wysokość do 2–6 (8) m i średnicę 2–7 cm, jest nierozgałęzione. U dołu nagie i woskowate, z pierścieniami blizn po liściach, u góry okryte zachodzącymi na siebie pochwami liściowymi. Zwykle żółtawe lub czerwonawe. Międzywęźla mają ok. 20 cm, skracają się w dole źdźbła. Liście naprzemianległe o długości 50–200 cm i szerokości 4–10 cm. Z szerokim i jasnym nerwem środkowym oraz ostrym brzegiem blaszki. Kwiaty niepozorne, w biało owłosionych kłoskach zebranych setkami w piramidalną wiechę. Owoce podłużne ziarniaki, w uprawie rzadko obecne.

Roślina jadalnaSurowiec do wyrobu cukru spożywczego – trzcina cukrowa jest surowcem, z którego powstaje ponad połowa światowej produkcji cukru (cukier uzyskiwany z trzciny cukrowej nazywany jest cukrem trzcinowym). W strefie umiarkowanej trzcina zastępowana jest przez burak cukrowy, z którego produkuje się cukier buraczany. Surowiec do wyrobu alkoholu – podstawowy surowiec do produkcji rumów. Kawałki źdźbła spożywane są jako słodycze. Inne zastosowaniaW Brazylii część trzciny przeznacza się na produkcję etanolu, gdzie alkohol ten służy jako paliwo do samochodów. Trzcina może być również surowcem w przemyśle papierniczym i farmaceutycznym. Surowiec do wyrobu celoteksu jako izolator ciepła i dźwięku, to rodzaj płyty pilśniowej wykorzystywany z jej włókien. Stosowany jest do ocieplania i wygłuszania ścian. Od wielu lat (starożytność) stosowana była w medycynie i ziołolecznictwie. Potrafiła ona wyleczyć wiele schorzeń np. bakteriobójcze. Używano m.in. jako środek kojący, przeciwbólowy oraz wykrztuśny. Łagodzi objawy astmy, goi rany i oparzenia, a także zapalenia i przeziębienia z gorączką. W kosmetologii jako olejek skwalan W przemyśle gastronomicznym służy do wyrobu ekologicznych naczyń jednorazowych.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2021-03-28 05:08:38]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=62812725. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Lekcja nr 1 - "Trzcina cukrowa", Slow Pack - Naturalny Wybór [dostęp 2020-07-17]  (pol.).
  • Od trzciny do rumu, aacoffee.pl .
  • J.G. Rohwer: Atlas roślin tropikalnych. Warszawa: Bertelsmann Media Sp z o.o., 2002. ISBN 83-7311-378-9.
  • FOOD AND AGRICULTURE ORGANIZATION OF THE UNITED NATIONS: FAOstat (ang.). [dostęp 2011-03-03].
  • Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2016-10-25]  (ang.).