Wyczyniec polny Alopecurus myosuroides

Wyczyniec polny (Alopecurus myosuroides Huds.) – gatunek wieloletniej rośliny, należącej do rodziny wiechlinowatych. Jako gatunek rodzimy rośnie w zachodniej i południowej Europie, północnej Afryce i południowo-zachodniej Azji. Ponadto zawleczony na pozostałą część Europy, do Ameryki i Australii.

Kwiaty zebrane w kłoski, te z kolei zebrane w wałkowatą, zwężoną na końcach wiechę szerokości około 5 mm. Plewy zrośnięte ze sobą powyżej połowy, krótko orzęsione na brzegu i na grzbiecie. Plewka dolna z ością u nasady. Łodyga szorstkie źdźbło do 50 cm wysokości.

Biologia i występowanie


Roślina dwuletnia, chwast. Rośnie na polach, ugorach i rowach. Kwitnie od maja do lipca. Liczba chromosomów 2n = 14. Gatunek charakterystyczny zbiorowisk chwastów upraw okopowych z rzędu Polygono-Chenopodietalia.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2018-12-04 19:30:48]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=53621801. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2014-01-15].
  • cechy kwiatów
    • pora kwitnienia
      • maj
      • czerwiec
      • lipiec
    • kwiatostan
      • groniasty
        • prosty
          • kłos
  • cechy łodygi
    • wygląd łodygi
      • łodyga szorstka
  • ogólne
    • chwast
    • gatunek rodzimy
    • roślina dwuletnia
  • siedlisko
    • ugory