Turzyca dwupienna Carex dioica

Turzyca dwupienna(Carex dioica L.) – gatunek rośliny z rodziny ciborowatych. W Polsce rośnie w rozproszeniu na niżu i na niższych położeniach górskich, od 2014 r. znajduje się pod ochroną.

Łodyga roślina wytwarza nieliczne, wzniesione i gładkie łodygi o wysokości 5–30 cm. Kłącze długie, bardzo cienkie, z rozłogami. Liście krótsze od łodyg, szydlaste, rynienkowate, o szerokości do 1 mm. Kwiaty zebrane w jeden szczytowy kłos bez podsadek. Na żeńskich kłosach kwiaty i owoce gęsto upakowane. Przysadki trwałe, szerokojajowate, o długości 3–4 mm, koloru czerwonobrunatnego z białym rąbkiem. Pęcherzyki jajowate z krótkim dzióbkiem, dłuższe od przysadek. Po dojrzeniu ich szczyty zagięte są w górę. Kwiaty żeńskie z jednym słupkiem o dwóch znamionach wychylających się z pęcherzyka. Kwiaty męskie z trzema pręcikami, o podłużnych, tępych, jasnobrązowych podsadkach dorastających do 3 mm długości i 1 mm szerokości. Owoce zebrane w owocostan złożony z orzeszków zamkniętych w pęcherzykach. Orzeszki elipsoidalnie soczewkowate, obustronnie zaostrzone, o rozmiarach 1,5 na 1 mm.

Biologia i występowanie

Występuje w Azji (na Syberii i Ałtaju) i w Europie. W Polsce występuje w rozproszeniu na terenie całego kraju. Największe skupienie stanowisk znajduje się na Pojezierzu Pomorskim i Mazurskim oraz Dolnym i Górnym Śląsku. Rzadziej spotykany na Nizinie Mazowieckiej i w południowo-wschodnich regionach kraju. W Karpatach występuje tylko w ich części zachodniej: na Działach Orawskich, w Gorcach, w Rowie Podtatrzańskim i na Pogórzu Spisko-Gubałowskim. Bylina, geofit ryzomowy. Rośnie na torfowiskach wysokich i przejściowych, na glebach o dużej ilości substancji organicznej. Roślina dwupienna (rzadko jednopienna), kwitnie w kwietniu i maju. Gatunek charakterystyczny dla O/All. Caricetalia davallianae i Ass. Valeriano-Caricetum. Liczba chromosomów 2n = 52. Tworzy mieszańce z turzycą brunatną (Carex brunnescens), t. Davalla (C. davalliana), t. gwiazdkowatą (C. echinata), t. siwą (C. canescens) i t. torfową (C. heleonastes).

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2023-03-12 00:05:08]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=69795146. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • cechy kwiatów
    • pora kwitnienia
      • kwiecień
      • maj
    • pienność
      • roślina dwupienna
    • znamiona słupka
      • słupek jeden
      • 2 znamiona
    • pręciki
      • 3
    • typ kwiatu
      • kwiaty rozdzielnopłciowe
    • kwiatostan
      • groniasty
        • prosty
          • kłos
  • ogólne
    • roślina chroniona
    • bylina
    • częściowa ochrona gatunkowa
    • tworzy mieszańce
    • status gatunku we florze Polski
      • takson rodzimy lub trwale zadomowiony
    • Czerwona Lista Roślin Naczyniowych w Polsce
    • roślina luźnodarniowa
  • cechy liści
    • liście przykwiatowe
      • przysadki
    • kształt blaszki
      • rynienkowate
      • szydlaste
  • cechy łodygi
    • wygląd łodygi
      • łodyga prosta
      • rozłogi
      • obła
      • cienka
      • wzniesiona
      • niewyraźnie bruzdowana
      • gładka
    • szacowana wysokość łodygi
      • 5-30 cm
  • forma życiowa wg Raunkiæra
    • geofit
    • autotrof
  • cechy owoców
    • rodzaj owoców
      • suche
        • orzeszki
      • owocostan
  • siedlisko
    • torfowiska niskie
    • torfowiska przejściowe
    • gatunek charakterystyczny dla
      • O. Caricetalia davallianae Br.-Bl. 1949 żyzne niskoturzycowe torfowiska niskie
      • Ass. Valeriano-Caricetum flavae Pawł. (1949 n.n.) 1960 żyzna młaka górska

 
 
Mapa występowania
Źródło: The Global Biodiversity Information Facility i Użytkownicy atlasu.