Ponikło błotne Eleocharis palustris

Ponikło błotne (Eleocharis palustris (L. Roem. & Schult.) – gatunek byliny z rodziny ciborowatych (turzycowatych). Jest szeroko rozprzestrzeniony na półkuli północnej. Występuje w Ameryce Północnej, Afryce Północnej i Makaronezji, w Europie i Azji. W Polsce występuje pospolicie w całym kraju (rzadko w górach).

Pokrój roślina zielna, rozłogowa (falangowa), wytwarzająca liczne pędy wegetatywne. Łodyga obła, o wysokości do 100 cm. Liście pochwy liściowe bez blaszek. Kwiaty kwiaty obupłciowe, zebrane w kłosy. Kwitnie od maja do sierpnia. Owoce orzeszek z dzióbkiem będącym pozostałością szyjki słupka.

Biologia i występowanie


Występuje w szuwarach, na brzegach wód wolno płynących i stojących. Często w miejscach narażonych na mechaniczne uszkadzanie (plaże, wodopoje). Gatunek charakterystyczny (Ch.) dla klasy Phragmitetea i zespołu Eleocharitetum palustris.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2018-12-04 20:46:59]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=51748582. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-11-12].
  • Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2011-04-03].
  • cechy kwiatów
    • pora kwitnienia
      • maj
      • czerwiec
      • lipiec
      • sierpień
    • kwiatostan
      • groniasty
        • prosty
          • kłos
  • cechy łodygi
    • szacowana wysokość łodygi
      • od kolana do pasa (60 < x < 100 cm)
  • cechy owoców
    • rodzaj owoców
      • suche
        • orzechy
  • ogólne
    • bylina
  • siedlisko
    • Brzegi wód
    • Szuwary