Wilczomlecz błyszczący Euphorbia lucida

Wilczomlecz błyszczący (Euphorbia lucida Waldst. et Kit.) – gatunek należący do rodziny wilczomleczowatych. W Polsce występuje na niżu i jest rośliną rzadką. Gatunek osiąga w Polsce zachodnią granicę swego zasięgu.

Liście o kształcie jajowatolancetowatym, ponad nasadą najszersze, o szerokości 1,6-2,5 cm, nagie, sine, z wierzchu połyskujące, całobrzegie. Kwiaty zebrane w kwiatostanie w postacie wierzchotki wieloramiennej. Górne podsadki wolne, żółtozielone, nerkowate, tępe lub zakończone drobnym kolcem, o szerokości równej ich długości. Kwiaty niepozorne, z półksiężycowatymi miodnikami o końcach wyciągniętych w długie różki. Łodyga o wysokości od 40 do 140 cm, wzniesiona, dęta, gruba, naga, gęsto ulistniona, w górze rozgałęziona z pędami płonnymi w kątach liści. Owoc ma postać rozłupni rozpadającej się na trzy gładkie rozłupki.

Biologia i występowanie


Bylina, kwitnie od maja do lipca. Zasiedla wilgotne łąki, rowy, brzegi wód. Gatunek charakterystyczny wilgotnych łąk ziołoroślowych ze związku Filipendulion ulmariae. Roślina trująca.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2018-12-04 20:55:37]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=52053350. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • The Plant List. [dostęp 2014-08-26].
  • Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-011-10].
  • cechy kwiatów
    • pora kwitnienia
      • maj
      • czerwiec
      • lipiec
      • sierpień
    • kwiatostan
    • obecność miodników
      • tak
      • półksiężycowate
    • znamiona słupka
      • słupek jeden
    • pręciki
      • 4-5 grup pręcików
  • cechy łodygi
    • szacowana wysokość łodygi
      • od pasa do wysokości człowieka (100 < x < 200 cm)
    • wygląd łodygi
      • łodyga gałęzista
      • łodyga żebrowana
      • łodyga gładka
      • łodyga wzniesiona
      • rozgałęzione kłącze
      • zielona
      • pełzające kłącza
      • gęsto ulistniona
      • gruba
      • kłącze zdrewniałe
      • sinozielona
      • kłącze grube
  • cechy liści
    • kształt blaszki
      • liście najszersze przy nasadzie
      • skórzaste
      • jajowato-lancetowate
    • typ liści
      • liść prosty
    • brzeg liścia
      • całobrzegi
      • podwinięty
    • nasada
      • sercowata
      • ucięta
    • szczyt
      • tępy
      • z ostrym kończykiem
    • kolor liścia
      • żółtozielone
      • spodnia strona szarozielona
      • oliwkowo-ciemnozielone
    • szczególne formy liści
      • liść obejmujący
    • powierzchnia blaszki
      • gładka
      • połyskująca
  • cechy owoców
    • rodzaj owoców
      • suche
        • torebki
    • powierzchnia owocu
      • gładka
  • ogólne
    • roślina trująca
    • bylina
    • czerwona lista roślin i grzybów Polski
    • roślina rzadka
    • NT – gatunek bliski zagrożenia
  • cechy nasion
    • wielkość nasion
      • poniżej 4mm
      • jajowate
      • gładkie
    • kolor nasion
      • szare
  • siedlisko
    • Wilgotne lasy i zarośla
    • Brzegi wód
    • Tereny podmokłe i zabagnione
    • Mokre łąki, pastwiska i miedze
    • Łęgi
    • łąki
    • gatunek charakterystyczny dla
      • Filipendulion ulmariae Segal 1966 antropogenicze lub częściowo naturalne zbiorowiska ziołoroślowe wzdłuż cieków wodnych
    • rowy
    • podmokłe łąki
    • przy rowach melioracyjnych
  • forma życiowa wg Raunkiæra
    • hemikryptofit