Jałowiec chiński Juniperus chinensis

Jałowiec chiński (Juniperus chinensis) – gatunek zimozielonego krzewu lub drzewa należący do rodziny cyprysowatych (Cupressaceae). Zasięg obejmuje Azję wschodnią od Wysp Kurylskich i Sachalinu, poprzez Wyspy Japońskie, Koreę, Mongolię i Chiny, po Mjanmę na południu. W Chinach rośnie na obszarach górskich do rzędnej 2300 m n.p.m. Popularny w uprawie, choć tylko pod postacią odmian ozdobnych, forma typowa jest rzadka w kolekcjach botanicznych.

Liście igiełkowate i łuskowate. Igły osiągają 8–15 mm długości, są sztywne, kłujące i zebrane w okółkach po 2 lub 3. U nasady z białawym nalotem woskowym. Łuski są drobne, tępe i przylegają do pędów. Pokrój bardzo zmienny. Jest to duży, szybko rosnący, zimozielony krzew lub drzewo do 20 m wysokości.


Gatunek uprawiany jako roślina ozdobna. W Europie Środkowej uprawiane są głównie odmiany krzewiaste w parkach i ogrodach.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2019-07-28 11:18:19]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=57123974. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Władysław Danielewicz, Tomasz Maliński: Drzewa i krzewy Ogrodu Dendrologicznego Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu. Poznań: Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, 2011, s. 73. ISBN 978-837160-642-7.
  • Włodzimierz Seneta: Drzewa i krzewy iglaste. Warszawa: Państwowe Wydawnictwa Naukowe, 1987. ISBN 83-01-05225-2.
  • P. F. Stevens: Angiosperm Phylogeny Website - Seed Plant Evolution. 2001–.
  • Taxon: Juniperus chinensis L. (ang.). USDA, ARS, National Genetic Resources Program. Germplasm Resources Information Network - (GRIN). [dostęp 2010-06-11].
  • cechy łodygi
    • szacowana wysokość łodygi
      • wyższa od człowieka (> 200 cm)
  • ogólne
    • drzewo
    • krzew
    • roślina ozdobna
    • roślina użytkowa
  • cechy liści
    • kształt blaszki
      • igły