Niezapominajka alpejska Myosotis alpestris

Niezapominajka alpejska (Myosotis alpestris) – gatunek rośliny z rodziny ogórecznikowatych. Zwyczajowe nazwy: niezabudka, żabie oczka. Występuje w górskich obszarach Europy i Turcji. W Polsce występuje głównie w Tatrach, gdzie jest dość częsta. Ciemnoniebieski kolor kwiatów, zwłaszcza jeżeli roślinki tworzą większe skupienie, z daleka rzuca się w oczy na tle zielonej trawy czy skał. Poza Tatrami jest bardzo rzadka, znane jest tylko jedno stanowisko w Karkonoszach. Jest też uprawiana jako roślina ozdobna.

Liście dolne liście na łodydze mają ogonek liściowy (wytworzony ze zwężonej blaszki liściowej), górne i środkowe liście są siedzące. Liście mają lancetowaty, wydłużony kształt, są całobrzegie i owłosione. Kwiaty kwiaty, o średnicy 6–11 mm, zebrane są w kwiatostan – sierpik, wyrastający na szczycie łodygi. Kwiatostan jest dość ciasny. Wyrastające na grubych szypułkach, ciemnobłękitne lub ciemnoszafirowe kwiaty, mają zrosłopłatkową koronę z 5 okrągłymi ząbkami. Czasami, rzadko, trafiają się kwiaty białe. Wewnątrz korony, w jej gardzieli znajduje się 5 białych osklepek. Rurka kwiatowa jest krótka, pręciki wyrastają poniżej gardzieli. Pojedynczy słupek ma szyjkę i okrągławe znamię. kielich jest zrosłodziałkowy z wyciętymi 5 ząbkami i cały owłosiony. Łodygi wyrastają w kępkach, osiągając wysokość do 25 cm. W gorszych warunkach środowiskowych są dużo niższe. Okrągłe na przekroju poprzecznym łodygi, ulistnione są naprzemianlegle, nie rozgałęziają się i całe są delikatnie owłosione. Owoc złożone po 4 szt, kulistojajowate, czarne i błyszczące rozłupki o długości około 2 mm.

Biologia i występowanie


Bylina. Kwiaty kwitną w miesiącach czerwiec – lipiec i zapylane są przez owady.
Siedlisko: jest rośliną górską. Rośnie na wysokościach od 1200 do 2450 m n.p.m., głównie w piętrze kosówki i piętrze hal. Spotkać ją można przeważnie w nasłonecznionych miejscach, na półkach skalnych, szczelinach skał, na stromych zboczach. Rośnie zarówno na podłożu wapiennym, jak i granitowym


Czasami uprawiana jako roślina ozdobna, może być uprawiana w strefach 4-10. Zwykle uprawiana jest jako roślina dwuletnia. Nadaje się szczególnie na rabaty, na obwódki, do pojemników. Nie ma specjalnych wymagań co do gleby. Lubi miejsca słoneczne.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2019-09-01 22:30:44]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=53345723. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.
  • Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Flowering plants and pteridophytes of Poland. A checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 2002. ISBN 83-85444-83-1.
  • Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
  • Zofia Radwańska-Paryska: Rośliny tatrzańskie. Warszawa: WSiP, 1988. ISBN 83-09-00256-4.
  • Zbigniew Mirek: Kwiaty Tatr. Przewodnik kieszonkowy. Halina Piękoś-Mirkowa. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 2003. ISBN 83-7073-385-9.
  • Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-03-26].
  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-22].
  • The Plant List. [dostęp 2017-01-20].
  • cechy kwiatów
    • barwa kwiatów
      • płatki białe
      • płatki niebieskie
    • kwiatostan
  • cechy liści
    • kształt blaszki
      • liście lancetowate
  • cechy łodygi
    • wygląd łodygi
      • łodyga gałęzista
      • łodyga owłosiona
  • cechy owoców
    • kolor owoców
      • czarne
  • ogólne
    • roślina ozdobna
    • roślina użytkowa
    • bylina
    • roślina górska
    • trawa
    • roślina dwuletnia
  • siedlisko
    • Tatry