Fiołek dacki Viola dacica

Fiołek dacki (Viola dacica) – gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny fiołkowatych. Występuje w środkowej, wschodniej i południowo-wschodniej Europie. W Polsce roślina rzadka. Występuje jedynie na połoninach Bieszczadów.

Łodyga prosta, osiąga wysokość 10-20 cm, naga lub prawie naga. Liście eliptyczne, całobrzegie, unerwienie łukowate. Nasada zwężająca się w ogonek. Szerokie przylistki dłoniasto wcinane do 2/3, łatka szczytowa wyraźnie większa od łatek bocznych. Kwiaty fioletowe, w okolicach dna kwiatowego białe do żółtego z brunatnymi żyłkami, długości 20-25 mm. Ostroga o długości tej samej co przedłużenie działek, lub nieco krótsza. Kwiaty wyrastają po dwa w kątach liści.

Biologia i występowanie


Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od kwietnia do maja. Siedlisko: połoniny. Gatunek cieniolubny.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2019-01-09 16:55:58]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=52303855. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-01-10].
  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-11-30].
  • cechy kwiatów
    • pora kwitnienia
      • kwiecień
      • maj
    • barwa kwiatów
      • płatki białe
      • płatki fioletowe
      • płatki żółte
      • płatki brązowe
    • symetria kwiatu
      • grzbiecista
  • cechy liści
    • kształt blaszki
      • liście jajowate
      • liście eliptyczne
  • cechy łodygi
    • wygląd łodygi
      • łodyga gładka
  • ogólne
    • bylina
    • roślina rzadka