Turzyca prosowata Carex panicea

Turzyca prosowata (Carex panicea L.) – gatunek rośliny z rodziny ciborowatych. W Polsce jest pospolity zarówno na niżu, jak i w górach

Łodyga prostowzniesiona, gładka, o wysokości (wraz z kwiatostanem) 15–40 cm. Roślina wytwarza długie rozłogi. Liście sinozielone, długo zaostrzone, nagie, o szerokości 1–4 mm i żółtobrunatnych pochwach. Kwiaty zebrane w rozdzielnopłciowe kłosy. Na szczycie łodygi występuje pojedynczy, prosto wzniesiony i maczugowaty kłos męski. Prostowzniesione i licznokwiatowe kłosy żeńskie w liczbie 1–2 wyrastają niżej z pochwy liściowej, u nasady kłos jest luźnokwiatowy. Posadki kłosów żeńskich są długopochwiaste z blaszką liściową krótszą od kwiatostanu. Przysadki kwiatów są lśniące, czerwonoczarne z zielonym nerwem i białym obrzeżeniem. Kulistojajowate pęcherzyki są nieowłosione, dłuższe od przysadek, mają krótki i niewyraźny, czarniawy dzióbek, szarozielony kolor i nie posiadają nerwów. Słupki z 3 znamionami.

Biologia i występowanie


Bylina, geofit, hemikryptofit. Kwitnie do kwietnia do maja. Jest wiatropylna, nasiona rozsiewane są przez wiatr i wodę. Występuje na łąkach, bagnach, niskich torfowiskach. Liczba chromosomów 2n= 32.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2018-12-04 20:09:09]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=51833572. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-14].
  • Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
  • Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  • cechy kwiatów
    • barwa kwiatów
      • płatki białe
      • płatki czerwone
    • kwiatostan
      • groniasty
        • prosty
          • kłos
  • cechy łodygi
    • wygląd łodygi
      • łodyga gładka
  • ogólne
    • bylina
    • geofit
    • tworzy mieszańce
  • siedlisko
    • Torfowisk