Manna jadalna Glyceria fluitans

Manna jadalna (Glyceria fluitans) – gatunek byliny z rodziny wiechlinowatych. Trawa pospolita w Polsce, o niewielkim znaczeniu użytkowym.

Liście pochwy liściowe nagie, bruzdowane i zamknięte. Języczek liściowy zakończone spiczasto, od 5 mm długości na dole, do 15 mm w górnej części łodygi. Blaszka liściowa o szerokości 3-10 mm i długości 5-25 cm (na pędach wegetatywnych dłuższa), bruzdkowana, szorstka, kapturkowato zakończona. Kwiaty skupione w wiechę podwójną, bardzo wąską, jednostronną. Kłoski 7-15 kwiatowe. Kwitnie od maja do października. Pokrój trawa średniowysoka, luźnokępkowa z rozłogami podziemnymi i nadziemnymi. pędy pokładające się i zakorzeniające się w węzłach. Łodyga źdźbło o wysokości do 120 cm (rzadko 150 cm).

Biologia i występowanie


Występuje na mokrych, żyznych łąkach, na zamulonych brzegach rzek, na obrzeżach płytkich zbiorników wodnych, cieków, w rozlewiskach.


Skarmianie zielonki może powodować zarażenia zwierząt motylicą wątrobową.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2018-12-04 21:10:31]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=51785234. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-12-21].
  • cechy kwiatów
    • pora kwitnienia
      • maj
      • czerwiec
      • lipiec
      • sierpień
      • wrzesień
      • październik
    • kwiatostan
      • groniasty
        • prosty
          • kłos
  • cechy łodygi
    • szacowana wysokość łodygi
      • od pasa do wysokości człowieka (100 < x < 200 cm)
    • wygląd łodygi
      • łodyga pełzająca
  • ogólne
    • roślina jadalna
    • roślina użytkowa
    • bylina
    • trawa
  • siedlisko
    • żyzne łąki