Wilczomlecz migdałolistny Euphorbia amygdaloides

Wilczomlecz migdałolistny (Euphorbia amygdaloides L.) – gatunek rośliny należący do rodziny wilczomleczowatych. Występuje w Północnej Afryce, w Zachodniej Azji i na Kaukazie oraz w Europie. W Polsce północnej nie występuje, rośnie na wyżynach, pogórzu i w górach, a na niżu – w Górach Świętokrzyskich i w południowej części Lubelszczyzny.

Pokrój rośnie w kępkach. Łodyga osiąga wysokość 30–70 cm. Liście zimotrwałe, skórzaste. Są osadzone pod kwiatostanem, jajowato-lancetowate, ciemnozielone, długości 4–7 cm, na spodniej stronie owłosione. Górne podsadki są talerzykowato zrośnięte nasadami mniej więcej w połowie swojej długości. Kwiaty zebrane w silnie rozgałęziony kwiatostan. Kielich kwiatowy beczułkowaty, zielonożółty, miodniki jajowate lub półksiężycowate.

Biologia i występowanie

Bylina, chamefit. Kwitnie od kwietnia do czerwca. Rośnie przeważnie w lasach bukowych, preferuje gleby wapienne. Roślina trująca, zawiera sok mleczny, który w kontakcie ze skórą może powodować podrażnienia. Gatunek charakterystyczny dla rzędu Fagetalia. Liczba chromosomów 2n=18.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2021-11-28 00:07:13]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=65456388. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • cechy kwiatów
    • pora kwitnienia
      • kwiecień
      • maj
      • czerwiec
    • barwa kwiatów
      • płatki żółte
    • kwiatostan
  • cechy łodygi
    • szacowana wysokość łodygi
      • od kolana do pasa (60 < x < 100 cm)
  • cechy liści
    • kształt blaszki
      • liście jajowate
      • liście lancetowate
      • liście najszersze w połowie długości
  • ogólne
    • roślina trująca
    • bylina
  • siedlisko
    • gleby wapienne