Stokłosa prosta Bromus erectus

Stokłosa prosta (Bromus erectus Huds.) – gatunek rośliny z rodziny wiechlinowatych. Jako gatunek rodzimy występuje w Europie, południowo-zachodniej Azji i północno-zachodniej Afryce. Ponadto zawleczony do Ameryki. W Polsce rośnie na terenie całego kraju.

Pokrój trawa gęstokępkowa. Łodyga źdźbło do 90 cm wysokości. Liście szerokości około 2 mm, zwijające się po wyschnięciu. Dolne liście orzęsione lub owłosione na brzegu. Kwiaty zebrane w równowąskolancetowate, 5-12-kwiatowe kłoski długości 2-4 cm, te z kolei zebrane we wzniesioną wiechę długości 5-12 cm. Plewa dolna jednonerwowa, górna - trójnerwowa. Plewka dolna dwuzębna, 5-7-nerwowa, długości 8-14 mm, z ością długości 4-10 mm, wyrastającą między zębami. Pylniki pomarańczowe. Owoce ziarniaki.

Biologia i występowanie


Bylina, hemikryptofit. Rośnie w murawach kserotermicznych. Kwitnie od maja do lipca. Gatunek charakterystyczny klasy Festuco-Brometea. Liczba chromosomów 2n = 28, 56, 70.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2018-12-04 19:54:59]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=53621848. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2014-01-28].
  • cechy kwiatów
    • pora kwitnienia
      • maj
      • czerwiec
      • lipiec
    • barwa kwiatów
      • płatki pomarańczowe
    • kwiatostan
      • groniasty
        • prosty
          • kłos
  • cechy łodygi
    • szacowana wysokość łodygi
      • od kolana do pasa (60 < x < 100 cm)
  • ogólne
    • bylina
    • gatunek rodzimy
    • trawa
  • siedlisko
    • murawy