Sosna Armanda Pinus armandii

Sosna Armanda (Pinus armandii Franch.) – gatunek drzewa iglastego z rodziny sosnowatych. Sosna Armanda występuje w stanie dzikim w Azji: środkowe i zachodnie Chiny, północny i środkowy Tajwan, z niewielkim zasięgiem w północnej Mjanmie. W Polsce rzadko uprawiana, przeważnie w arboretach lub ogrodach botanicznych.

Liście igły zebrane w pęczki po 5(7), długości 8–15 cm, średnicy 1–1,5 mm, jasnozielone i zwisające, drobnoząbkowane. Pokrój drzewo o luźnej koronie i długich gałęziach.

Biologia i występowanie


Drzewo wiecznie zielone, rośnie w średnim tempie. Igły wydzielają specjalną substancję, która spłukiwana przez deszcz wsiąka w grunt i wpływa hamująco na proces kiełkowania nasion, przez co w pobliżu drzewa wstrzymywany jest wzrost innych roślin. Gatunek jednopienny, wiatropylny. Pylenie w kwietniu i maju, nasiona dojrzewają we wrześniu i październiku następnego roku.
Igły trójkątne w przekroju poprzecznym. Jedna wiązka przewodząca w liściu, 3 kanały żywiczne.
Rośnie na terenach górzystych i w dolinach rzek, na wysokości 1000–3300 m n.p.m. Preferuje gleby lekkie (piaszczyste) i iłowate o odczynie kwaśnym, może rosnąć na glebach ubogich w składniki odżywcze. Dobrze znosi susze, toleruje suche i wilgotne podłoże. Lubi stanowiska nasłonecznione. Stanowi sklepienie i górne partie lasu.


Roślina jadalnaJadalne są nasiona, smażone lub gotowane, cenione za delikatny smak. Z żywic uwalnianych z miazgi drzewnej pozyskiwana jest przyprawa waniliowa, jako produkt uboczny tego procesu.Surowiec drzewnyWykorzystywany na konstrukcje drewniane, podkłady kolejowe i do produkcji mebli.


Sosna Armanda, ze względu na wiecznie zielone liście, uznawana jest przez Chińczyków za symbol długowieczności i nieśmiertelności. W starożytnych Chinach, taoistyczni poszukiwacze nieśmiertelności spożywali wiele żywicy drzewa, licząc tym samym na przedłużenie życia.
Międzynarodowa organizacja IUCN przyznała temu gatunkowi kategorię zagrożenia LC (least concern), czyli jest gatunkiem najmniejszej troski, spośród gatunków niższego ryzyka. Odmiana P. armandii var. mastersiana ma od 1998 r. nadaną kategorię zagrożenia EN (endangered), czyli uznano ją za takson zagrożony wymarciem w niedalekiej przyszłości. Głównym źródłem zagrożenia jest degradacja siedlisk prowadząca do zmniejszania liczebności populacji.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2019-09-01 22:31:49]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=54788184. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • P. F. Stevens: Angiosperm Phylogeny Website - PINACEAE (ang.). 2001–.
  • A.A. Farjon A.A., Pinus armandii, IUCN 2013. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.1 [dostęp 2013-07-09]  (ang.).
  • Li Nan, Fu Li-kuo. Notes on Gymnosperms I. Taxonomic Treatments of Some Chinese Conifers. „NOVON”. 7(3), s. 261-264, 1997 (ang.). 
  • Christopher J. Earle: Gymnosperm Database - Pinus armandii (ang.). [dostęp 2009-07-23].
  • A. Farjon: Pinus armandii var. mastersiana (ang.). IUCN 2013. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.1. [dostęp 2013-07-09].
  • Christopher J. Earle: Gymnosperm Database - Pinus (ang.). [dostęp 2009-07-23].
  • Pinus armandii, Flora of China [dostęp 2009-07-23]  (ang.).
  • ogólne
    • drzewo
    • roślina jadalna
    • roślina użytkowa
    • drzewo iglaste
  • cechy liści
    • kształt blaszki
      • igły
  • siedlisko
    • góry