Sesleria skalna Sesleria albicans

Sesleria skalna (Sesleria albicans) – gatunek rośliny należący do rodziny wiechlinowatych. W Polsce występuje w Tatrach, na Wyżynie Małopolskiej, nad dolną Nidą i w Pieninach (tu jest dość częsty).

Pokrój roślina tworząca dość gęste kępy o wysokości do 50 cm. Posiada pełzające kłącze. Liście płaskie, sztywne, tęgie, o szerokości 2–5 mm, na górnej stronie blaszki zielone, bez owoszczenia, z wyraźnym, białym obrzeżeniem. Liście odziomkowe mają długość 10–25 cm, górne łodygowe około 1 cm. Górna powierzchnia skórki (można to dostrzec tylko w mikroskopie) ma komórki naprzemiennie wydłużone i krótkie. Ich zewnętrzna ściana komórkowa jest silnie zgrubiała, również szparki są grubościenne i mają wystające kąty. Kwiaty drobne, niepozorne, zebrane w główkowaty kwiatostan jajowatą lub walcowatą, krótką wiechę składającą się z dwu-trzykwiatowych kłosków wyrastających po 1–3 na osi kwiatostanu. Wiecha jest mniej gęsta niż u innych gatunków seslerii. Dolna plewka orzęsiona jest krótko i tylko na szczycie, na brzegu i na nerwie głównym. Na szczycie ma 3 ząbki, przy czym dwa boczne są beozstne lub mają tylko krótkie ostki. Środkowa ość plewki jest co najmniej czterokrotnie od niej krótsza.

Biologia i występowanie

Bylina, hemikryptofit. Rośnie na skałach i murawach, głównie na podłożu wapiennym i gipsowym. Kwitnie od kwietnia do czerwca. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla klasy (Cl.) Seslerietea variae, zespołu Dendranthemo-Seslerietum i gatunek wyróżniający dla rzędu (O.) Potentilletalia caulescentis.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2021-03-28 05:22:38]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=62821517. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Sesleria albicans (ang.). W: The Plant List [on-line]. [dostęp 2011-01-22].
  • Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2009-06-13]  (ang.).
  • Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
  • Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  • cechy kwiatów
    • pora kwitnienia
      • kwiecień
      • maj
      • czerwiec
    • liczba płatków
      • płatki cztery
    • kwiatostan
      • groniasty
        • prosty
          • kłos
          • główka
        • złożony
          • wiecha
  • cechy łodygi
    • wygląd łodygi
      • łodyga pełzająca
  • ogólne
    • bylina
  • siedlisko
    • murawy
    • Tatry