Tymotka alpejska Phleum alpinum

Tymotka alpejska (Phleum commutatum Gaudin) – gatunek rośliny należący do rodziny wiechlinowatych. Występuje w Sudetach i Karpatach.

Liście równowąskie, wyrastające naprzemianlegle. Charakterystyczną cechą taksonomiczną jest silnie rozdęta pochwa liściowa najwyższego liścia. Kwiaty zebrane w gęstą wiechę, swoim walcowatym kształtem bardzo przypominającą kłos. Wełnisto owłosiona wiecha ma długość 3-7 cm, jest gruba i przeważnie wybarwiona na ciemno-fioletowy kolor. Gałązki wiechy bardzo krótkie, nierozdzielające się przy zgięciu, jednokwiatowe kłoski nie wystają ponad oś kwiatostanu. W każdym kwiatku dwie poprzecznie ścięte, gęsto owłosione plewy o prostej linii grzbietowej. Są jednakowej wielkości, ostre z ostką na szczycie. Plewki nie posiadają ości. Łodyga źdźbło o wysokości 10-50 cm. Pod ziemią krótkie, czołgające się kłącze.

Biologia i występowanie


Rozwój: bylina. Kwitnie od czerwca do sierpnia.
Siedlisko: Hale górskie, łąki, polany. Występuje od regla dolnego po piętro alpejskie.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2018-12-04 22:02:56]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=51737412. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-02-28].
  • Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
  • cechy kwiatów
    • pora kwitnienia
      • czerwiec
      • lipiec
      • sierpień
    • barwa kwiatów
      • płatki fioletowe
    • kwiatostan
      • groniasty
        • prosty
          • kłos
        • złożony
          • wiecha
  • cechy liści
    • kształt blaszki
      • liście wąskie i wydłużone
      • liście równowąske
    • ustawienie liści
      • naprzemianległe
  • ogólne
    • bylina
  • siedlisko
    • łąki
    • polany
    • Sudety