Bożykwiat Meada Primula meadia

Bożykwiat Meada (Primula meadia L.) – gatunek rośliny należący do rodziny pierwiosnkowatych. Pochodzi z Ameryki Północnej. Jest uprawiany w wielu krajach jako roślina ozdobna, w Polsce dość rzadko.

Pokrój bylina posiadająca pod ziemią bulwy. Nad ziemią tworzy cienki pęd kwiatowy o wysokości 30-70 cm i zebrane w przyziemną różyczkę liście. Liście szerokoeliptyczne o ostrym wierzchołku, bezogonkowe, całobrzegie. Na szczycie pędu średniej wielkości Kwiaty zebrane w grono. Są to kwiaty promieniste o 5 płatkach silnie odgiętych do tyłu i dołem zrośniętych w rurkę. U typowej formy są ciemnoróżowe, ale istnieją odmiany o kwiatach w różnych odcieniach różowego koloru. Forma album posiada kwiaty białe. Nitki pręcików u podstawy wyposażone są w haczyki. Po przekwitnięciu nadziemny pęd obsycha.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2021-03-28 04:42:06]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=62821484. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-03-12]  (ang.).
  • Lance Hattat: 1000 roślin ogrodowych od A do Z. 1998. ISBN 978-1-4054-7958-5.
  • Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-08-15].
  • cechy łodygi
    • szacowana wysokość łodygi
      • od kolana do pasa (60 < x < 100 cm)