Zanokcica gniazdowa Asplenium nidus

Zanokcica gniazdowa (Asplenium nidus L.) – gatunek paproci z rodziny zanokcicowatych. Pochodzi z rejonów zwrotnikowych półkuli wschodniej, od Indii do Australii. Jest epifitem, ale rośnie też na materii organicznej. Żyje na obszarach ciepłych i wilgotnych, w częściowym lub pełnym cieniu, choć wytrzymuje również pełne nasłonecznienie i okresowe zmniejszenie wilgotności powietrza. W klimacie umiarkowanym uprawiana jako roślina doniczkowa.

Pokrój roślina o wysokości 50–150 cm. Liście zebrane w rozetę liściową, w której gromadzi wodę i humus. Duże, proste, jasnozielone, często marszczone, o szerokości 10–20 cm; główna żyłka brunatna.

Roślina ozdobna – uprawiana jako roślina doniczkowa. Roślina jadalna – na Tajwanie roślina ta zwana jest Wugus i jest tam popularnym warzywem.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2021-03-28 00:30:50]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=62822749. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Asplenium nidus L.. W: Plants of the World online [on-line]. Royal Botanic Gardens, Kew. [dostęp 2020-12-28].
  • Taiwan Panorama [dostęp 2010-05-04]  (ang.).
  • Jiří Haager: Mieszkanie w kwiatach, moje hobby. Warszawa: Polska Oficyna Wydawnicza BGW, 1992. ISBN 83-7066-343-5.
  • cechy łodygi
    • szacowana wysokość łodygi
      • od pasa do wysokości człowieka (100 < x < 200 cm)