Pyleniec pospolity Berteroa incana

Pyleniec pospolity (Berteroa incana (L.) DC.) – gatunek rośliny należący do rodziny kapustowatych. Pochodzi z południowej i środkowej Europy oraz obszarów Azji o umiarkowanym klimacie (Syberia, Kaukaz, Zakaukazie, Kazachstan, Kirgistan). Rozprzestrzenił się jako gatunek zawleczony także w niektórych innych rejonach świata. W Polsce gatunek pospolity na całym niżu.

Liście lancetowate, o zaostrzonych końcach i przeważnie z rzadka ząbkowane. Są podobnie jak łodyga owłosione szarymi, gwiazdkowatymi włoskami. Kwiaty białe o głęboko rozciętych płatkach korony i zebrane w gęste grono. Pręciki dwusilne, przy czym dłuższe są dołem oskrzydlone, zaś krótsze posiadają uszka. Łodyga wzniesiona, rozgałęziona, o wysokości 25-60 cm. Jest owłosiona szarymi, gwiazdkowatymi włoskami. Owoc biało omszone łuszczynki o jajowatoeliptycznym kształcie.

Biologia i występowanie


Roślina jednoroczna. Kwitnie od maja do września, zapylana jest przez pszczoły. Siedlisko: pobocza dróg, suche zbocza, piaszczyste miejsca. Roślina ruderalna. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Ass. Berteroetum incanae. Liczba chromosomów 2n = 16.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2017-05-01 15:13:42]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=48129931. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-11-11].
  • Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  • Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
  • Jakub Mowszowicz: Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych pospolitych roślin zielnych. Warszawa: WSiP, 1986. ISBN 83-02-00607-6.
  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001- .... [dostęp 2010-05-13].