Starzec gajowy Senecio nemorensis

Starzec gajowy (Senecio nemorensis L.) – gatunek rośliny należący do rodziny astrowatych. Występuje w Europie oraz w Azji. W Polsce jest pospolity w Karpatach i Sudetach, rzadko natomiast na niżu – na Śląsku, Wyżynie Małopolskiej, Wyżynie Lubelskiej i w Kotlinie Sandomierskiej.

Łodyga wzniesiona, górą rozgałęziona, do 1,5 m wysokości. Charakterystyczną cechą różniącą od starca Fuchsa jest owłosienie łodygi w jej górnej części oraz brak czerwonego wybarwienia – cała jest zielona. Łodyga aż po kwiatostan jest gęsto ulistniona. Pod ziemią roślina posiada ukośne kłącze. Liście eliptyczne, ostre, piłkowanoząbkowane, zwężone w wyraźny, oskrzydlony ogonek. Ząbki liści są proste i niezagięte na szczycie. Dolne liście mają nasady nagle ściągnięte i zbiegające po ogonku. Środkowe i górne liście z szeroko oskrzydlonym ogonkiem i często o uszkowatych nasadach. Górne liście niewiele tylko mniejsze od dolnych, natomiast podsadki znacznie różnią się kształtem i wielkością. Liście nadolnej stronie są owłosione. Kwiaty koszyczki kwiatowe o średnicy 18-25 mm, zebrane w parasolowaty podbaldach. Walcowata i jednorzędowa okrywa koszyczków o długości 6-8 mm składa się zazwyczaj z 8-13 owłosionych listków. Również szypułki koszyczków są owłosione. U podstawy koszyczków znajdują się dodatkowe, skrętolegle ustawione listki. Na dnie koszyczków plewinki. Puch kielichowy żółtawy. Kwiaty siarkowożółte. Brzeżnych kwiatów języczkowych zwykle 5. Owoc naga niełupka o długości 7-8 mm z puchem kielichowym w postaci włosków.

Biologia i występowanie

Bylina, hemikryptofit. Kwiaty kwitną od lipca do września, zapylane są przez muchówki, lub dochodzi do samozapylenia. Rośnie w lasach, zrębach, nad potokami, w ziołoroślach. Występuje na różnych podłożach. W Tatrach występuje po piętro alpejskie, głównie jednak w reglu dolnym i górnym. Gatunek charakterystyczny dla klasy (Cl.) Betulo-Adenostyletea. Liczba chromosomów 2n= 40.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2021-03-28 05:21:04]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=62818368. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Flowering plants and pteridophytes of Poland. A checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 2002. ISBN 83-85444-83-1.
  • Olga Seidl, Józef Rostafiński: Przewodnik do oznaczania roślin. Warszawa: PWRiL, 1973.
  • Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Kwiaty Tatr. Przewodnik kieszonkowy. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 2003. ISBN 83-7073-385-9.
  • Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-04-15]  (ang.).
  • Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  • Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
  • cechy kwiatów
    • pora kwitnienia
      • lipiec
      • sierpień
      • wrzesień
    • liczba płatków
      • płatków pięć
    • kolor pyłku
      • owadopylność
      • samopylność
    • kwiatostan
      • groniasty
        • prosty
          • koszyczek
        • złożony
          • podbaldach
    • cechy szypułek
      • owłosione
    • barwa kwiatów
      • siarkowożółte
  • ogólne
    • bylina
  • cechy liści
    • szczyt
      • ostry
    • ogonek liściowy
      • oskrzydlony
    • liście przykwiatowe
      • podsadki
      • okrywa
    • nasada
      • z uszkami
      • zbiegająca
    • kształt blaszki
      • eliptyczne
    • brzeg liścia
      • piłkowanoząbkowany
  • forma życiowa wg Raunkiæra
    • hemikryptofit
    • autotrof
  • siedlisko
    • Ziołorośla górskie
    • gatunek charakterystyczny dla
      • (klasa) Cl. Betulo-Adenostyletea Br.-Bl. 1948 wysokogórskie ziołorośla i traworośla
    • zręby
    • Tatry
    • Sudety
    • ziołorośla
    • lasy
  • cechy łodygi
    • wygląd łodygi
      • zielona
      • ulistniona
      • rozgałęziająca się
      • górą owłosiona
      • wzniesiona
    • szacowana wysokość łodygi
      • 100 - 150 cm
    • cechy kłącza
      • ukośne
  • cechy owoców
    • rodzaj owoców
      • suche
        • niełupka
    • powierzchnia owocu
      • aparat lotny
      • pappus
      • naga