Lipa krymska Tilia euchlora

Lipa krymska także Lipa kaukaska (Tilia × euchlora K. Koch) – gatunek drzewa należący do rodziny ślazowatych. Mieszaniec lipy drobnolistnej z Tilia dasystyla, który powstał około 1860 na terenie na terenie Półwyspu Krymskiego. Jest odporny na szkodliwe działanie mszyc.

Pąki zielone lub czerwonawe. Pokrój średnie drzewo liściaste, osiągające wysokość do 20 m. Cechą charakterystyczną jest prosty pień, który w połowie wysokości degeneruje i zaczyna wytwarzać zwisające konary - nad nimi drobne gałęzie tworzą wąsko-kulisty, gęsty szczyt korony. Korona początkowo stożkowata, później kopulasta, szerokości 10-12 m. Kora jasnoszara do czarniawej; gładka, z wiekiem tworzą się szerokie bruzdy. Pęd kolor żółtozielony (bursztynowoczerwony w słońcu do zimy), całość delikatnie omszona. Młode pędy zwykle są nagie. Liście ostro, szczeciniasto piłkowane, ustawione skrętoległe, szeroko-jajowate, z wierzchu silnie błyszczące, ciemnozielone, nagie, od spodu jaśniejsze, z kępkami białych, później żółtawych włosków w kątach nerwów; blaszki 5-10 cm długości, o nasadzie sercowatej lub skośnej, czyli mogą być asymetryczne, wierzchołek krótko zaostrzony; jesienią przybierają jaskrawą jasnożółtą barwę, na zimę opadają; są odporne na mszyce. Kwiaty zebrane po 3-7 w zwisłych baldachogronach; 5-płatkowe, opatrzone zieloną podsadką; pojawiają się późno, w kolorze ciemnożółtym, mają silny zapach. Owoce omszone, z pięcioma słabo zaznaczonymi żebrami.

Biologia i występowanie


Siedlisko: stanowiska słoneczne do półcienistych, lipa odporna na mrozy, ciepłolubna, odporna na warunki miejskie, wytrzymała na upały i suszę, jednak w takich warunkach żyje krótko.


Roślina ozdobna, często sadzona w parkach, a także przy domach, drogach i alejach.
Z drewna wypala się węgiel drzewny stosowany w lecznictwie.
Roślina miododajna
Sztuka kulinarna:
Z kwiatostanów lipy można przyrządzać wartościową herbatę.
Z nasion można otrzymywać bardzo dobry olej jadalny, jednak szybko jełczejący.
Jej miękkie drewno ma zastosowanie w rzeźbiarstwie i jest przydatne na wyroby tokarskie. Z drewna lipowego wykonano np. ołtarz Wita Stwosza i liczne rzeźby w kościołach. Wykonuje się z niego okleiny, zapałki, przyrządy kreślarskie, zabawki, modele i formy odlewnicze. Nie nadaje się w budownictwie na elementy zewnętrzne.
Z jej łyka wytwarza się plecionki i maty.
Wykorzystuje się ją do wytwarzania preparatów kosmetycznych.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2018-12-04 23:18:57]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=53224617. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Anna Mazerant-Leszkowska: Mała księga ziół. Warszawa: Inst. Wyd. Zw. Zawodowych, 1990. ISBN 83-202-0810-6.
  • Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-09-24].
  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-02-02].
  • Jindřich Krejča, Jan Macků: Atlas roślin leczniczych. Warszawa: Zakł. Nar. im. Ossolińskich, 1989. ISBN 83-04-03281-3.
  • Helmut Pirc, Maria Kaczorowska: Drzewa od A do Z. Warszawa: Klub dla Ciebie, 2006. ISBN 83-7404-323-7.
  • cechy łodygi
    • szacowana wysokość łodygi
      • wyższa od człowieka (> 200 cm)
    • wygląd łodygi
      • łodyga owłosiona
      • łodyga gładka
      • łodyga omszona
  • cechy kwiatów
    • barwa kwiatów
      • płatki żółte
    • liczba płatków
      • płatków pięć
  • cechy liści
    • kształt blaszki
      • liście sercowate
      • liście jajowate
  • ogólne
    • drzewo
    • roślina jadalna
    • roślina miododajna
    • roślina ozdobna
    • roślina użytkowa
    • mieszaniec
  • cechy owoców
    • powierzchnia owocu
      • owłosiona