Hołoszeń główkowaty Scirpoides holoschoenus

Hołoszeń główkowaty (Scirpoides holoschoenus (L.) Soják) – gatunek rośliny z rodziny ciborowatych. Jako gatunek rodzimy występuje w Europie, Azji i Afryce. W Polsce gatunek rzadki; rośnie głównie w południowo-zachodniej części kraju.

Łodyga rosnące w kępach, o wysokości 30-50 cm. Liście dolne pochwy liściowe sieciowate. Górne pochwy z długą, nitkowato-rynienkowatą blaszką. Kwiaty zebrane w kłoski, te z kolei zebrane w kuliste główki. Główka środkowa siedząca, o średnicy 8-12 mm. Główki boczne mniejsze, na szypułkach. Podsadka liściowata, cienka. Przysadki małe, odwrotnie jajowate, z frędzelkami na brzegu. Cztery lub pięć szczecin okwiatu. Owoc gładki orzeszek.

Biologia i występowanie

Bylina, geofit. Kwitnie od czerwca do lipca. Rośnie na wilgotnych łąkach i brzegach wód. Liczba chromosomów 2n =164.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2024-03-09 01:51:54]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=72354518. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • cechy kwiatów
    • pora kwitnienia
      • czerwiec
      • lipiec
    • kwiatostan
      • groniasty
        • prosty
          • kłos
          • główka
  • cechy łodygi
    • szacowana wysokość łodygi
      • od kostki do kolana (15< x <60 cm)
  • cechy owoców
    • rodzaj owoców
      • suche
        • orzechy
        • orzeszki
    • powierzchnia owocu
      • gładka
  • ogólne
    • bylina
    • geofit
    • czerwona lista roślin i grzybów Polski
    • gatunek rodzimy
    • roślina kępiasta
    • EN - zagrożony
    • gatunek prawdopodobnie wymarły na terenie Polski
  • cechy liści
    • liście przykwiatowe
      • przysadki
      • podsadki
  • siedlisko
    • Brzegi wód
    • Mokre łąki, pastwiska i miedze
    • wilgotne łąki i zarośla
  • forma życiowa wg Raunkiæra
    • geofit