Suchotraw twardy Sclerochloa dura

Suchotraw twardy (Sclerochloa dura (L.) P. Beauv.) – gatunek roślin z rodziny wiechlinowatych (Poaceae). Występuje od Europy i północno-zachodniej Afryki na zachodzie po Chiny na wschodzie. Został także zawleczony do Ameryki i Australii. W Polsce jest gatunkiem rzadkim; rośnie na kilku stanowiskach w części wschodniej i południowej.

Pokrój drobna, rozesłana po ziemi trawa. Łodyga źdźbło do 15 cm wysokości, ulistnione. Liście płaskie, szorstkie na brzegu. Pochwy liściowe u najwyższych liści wzdęte. Kwiaty zebrane w kłoski, te z kolei zebrane w grubą, kłosokształtną wiechę długości 2-3 cm. Plewa dolna jajowata, 3-nerwowa. Plewa górna podłużnie lancetowata, 7-9-nerwowa, dwa razy dłuższa niż dolna. Plewka dolna podłużnie lancetowata, chrząstkowata.

Biologia i występowanie

Bylina. Rośnie na polnych drogach. Kwitnie w maju. Liczba chromosomów 2n = 14.

Roślina umieszczona na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006) w grupie gatunków rzadkich, potencjalnie zagrożonych (kategoria zagrożenia R). W wydaniu z 2016 roku otrzymała kategorię VU (narażony). Znajduje się także w Polskiej Czerwonej Księdze Roślin w kategorii VU (narażony).

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2021-03-28 05:17:16]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=62819357. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2011-01-12]  (ang.).
  • Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
  • Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
  • Zarzycki K., Kaźmierczakowa R., Mirek Z.: Polska Czerwona Księga Roślin. Paprotniki i rośliny kwiatowe. Wyd. III. uaktualnione i rozszerzone. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody PAN, 2014. ISBN 978-83-61191-72-8.
  • cechy kwiatów
    • pora kwitnienia
      • maj
    • kwiatostan
      • groniasty
        • prosty
          • kłos
  • cechy łodygi
    • szacowana wysokość łodygi
      • do kostki (0 < x < 15 cm)
  • ogólne
    • bylina
    • Polska Czerwona Księga Roślin
    • trawa
    • VU–gatunek narażony

 
 
Mapa występowania
Źródło: The Global Biodiversity Information Facility i Użytkownicy atlasu.